DOLAR 18,6471 0.03%
EURO 19,6754 -0.13%
ALTIN 1.078,260,61
BITCOIN 319710-0,55%
Afyonkarahisar
12°

PARÇALI BULUTLU

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

Yine bir Öğretmenler Günü – Kocatepe Gazetesi

ABONE OL
25 Kasım 2013 03:00
0

BEĞENDİM

ABONE OL
Muzaffer Taşdelen 25 Kasım 2013 Pazartesi 02:00:00
  Dün 24 Kasım Öğretmenler Günü’ydü. Her yıl yaptığınız gibi o gün geçim derdiyle cebelleşmeye ara verip, bir gece herkes kesesinden yesin içsin, saltanatım var benim misali, aranızda para katışarak akşam yemeği yediniz. Yemek boyunca adeta bir tiyatro sanatçısı gibi çevrenize sahte gülücükler saçarak mutluluk taklidi yaptınız.
Sevgili öğretmenlerim essahtan olmasa da yalancıktan da olsa güldünüz, mutluluk taklidi de yaptınız. Yalancıktan da olsa öğretmenlerimizi gülerken görmek gerçekten güzel…
Bu arada ataması yapılmayan öğretmenler var ki onlar tamamen içler acısı. Sokakları arşınlayan, boşta gezen, sabahleyin sigara parası alabilmek için babasının gözünün içine bakan, sevgili öğretmenlerim sizin de Öğretmenler Gününüz kutlu olsun. Öğretmenlik yapmasanız da diplomanızda öğretmen yazıyor ya…
Bugün siz de babanızdan aldığınız sigara parasıyla aldığınız sigaradan derin bir nefes çekerken derin bir iç çekeceksiniz.
Bakın siz bugün lalettayin bir gün sanmayın. Bugün önemli bir gün. Bugün büyüklerimiz ne söylesem, hangi konuda nutuk atsam arayışından kurtulacaklar, sizin gününüzü kutlayıp, mutad olduğu üzere yine ağzınıza bir parmak bal çalarak gündem bulmanın sevinç ve mutluluğunu yaşayacaklar.
Biz şimdi burada kalkıp öğretmenlerimizin durumu halleri şöyle şöyledir, desek, vay şunlara bir atalım mı diyecekler sanıyorsunuz. 24 Kasım gider, her şey biter, her şey yine eski hamam eski tas olur.
Gelin biz size Öğretmenler Günü nedeniyle harika bir şiir nakledelim, her şey var o şiirin içinde…
DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ
“Bana çiçek getirin, dünyanın
bütün çiçeklerini buraya getirin.”
Köy öğretmeni ŞEFİK SINIĞ’ın son sözleri.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçeklerini getirin buraya,
Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
Son bir ders vereceğim onlara,
Son şarkımı söyleyeceğim,
Getirin, getirin… ve sonra öleceğim.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum,
Kaderleri bana benzeyen,
Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları
Geniş ovalarda kaybolur kokuları…
Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri
Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini
Bacımın suladığı fesleğenleri,
Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
Avluların pembe entarili hatmisini,
Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
Aman Isparta güllerini de unutmayın
Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum.
Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım,
Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden,
Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden,
Ne güller fışkırır çilelerimden,
Kandır, hayattır, emektir, benim güllerim,
Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Baharda Polatlı kırlarında açan,
Güz geldi mi Kop dağına göçen,
Yörükler yaylasında Toroslar’da eğleşen,
Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
Gücenmesin bütün yurt bahçelerinden
Çiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni,
Eğin türkülerinin içine gömün beni.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
En güzellerini saymadım çiçeklerin,
Çocukları, öğrencilerimi istiyorum.
Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
O bakımsız, ama kokusu eşsiz çiçek.
Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek,
Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,
Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.
***
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Okulun duvarı çöktü alt��nda kaldım,
Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,
Yaz kış bir şey söyleyen toprakta,
Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım,
Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım,
Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,

Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
Ceyhun Atıf Kansu

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.


HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.