Büyük Taarruz Gecesi… Türk Askerlerinin Önünden Geçen Kurt, Zaferi Müjdeledi
Kurtuluş Savaşı gazilerinden Mehmet Ali Soy'un 1975 yılında TRT'ye verdiği röportajda anlattığı bir anı, Büyük Taarruz'un başladığı gece yaşananları farklı bir ayrıntıyla gözler önüne seriyor. 26 Ağustos 1922 gecesi cepheye doğru ilerleyen Türk askerlerinin önünden bir kurdun geçtiğini anlatan Soy, o sırada askerlerin 'Zafer bizim' diye haykırdığını söyledi.
TRT Arşiv hesaplarında 29 Ağustos 2019 tarihinde yayımlanan video, Büyük Taarruz’un yıl dönümü dolayısıyla sosyal medyada tekrar popüler hâle geldi.
Büyük Taarruz’un ilk gününde yaşadıklarını yıllar sonra sunucu Erol Aksoy’a anlatan Gazi Mehmet Ali Soy, 26 Ağustos gecesi birliklerinin cepheye doğru hareket ettirildiğini belirtti. Soy, 15. Fırka 38. Alay’da görev yaptığını ve askerlerin gece boyunca düşman mevzilerine doğru ilerlediğini aktardı. Soy’un anlatımına göre, askerler ilerlerken önlerinde beklenmedik bir olay yaşandı. Bir kurt, yaklaşık 20 metre mesafeden sancağın önünden geçerek askerlerin dikkatini çekti.
“BU GECE HARBE GİRECEĞİZ, BİRBİRİNİZLE HELALLEŞİN”
İşte Gazi Mehmet Ali Soy’un anlattıkları:
“Efendim, 26 Ağustos gecesi bizi cepheye yürüttük, hareket ettik. Akşehir Deresi'ne, Koyut diye bir köyden... Oradan kıtamız orada yerleşiyordu malum ya alayımız. 15. Fırka 38. Alay. İkindin günü bizi hareket ettirdiler. Oradan... Arkadaşlar, en doğrusu, köyü kurtulduk bir kilometre ileri önümüzü bir kurt kesti. Solumuza bir kurt kesti. Yani 20 metre bir aralıkla sancağımızın önünden geçti. Dedi ki: Zafer bizim inşallah! Zafer bizim! Böyle de asker bağırdı. Zafer bizim! Hareket ettik. O Şuhut kasabası ilerisinde bir fundalığın içine gittik. Yani 26 Ağustos gecesi olacak. Orada ikindinden sonra aydın, bölük komutanları bizi topladılar. Orada bir nasihat verdiler bize. ‘Bu gece harbe gireceğiz’ dediler. ‘Birbirinizle helalleşin’ dediler. ‘Alacağınız, vereceğiniz varsa verin’ dediler. Oradan bize ‘Haydi bakalım’ dedik, yürüdük. O gece sabaha kadar düşmanın istihkamına yanaştık. Yani tel örgüsüne. Tel örgüsüne neredeyse 5-7 metre tel örgüsünün altına girdik. Aha şu makineler gibi.
Orada yattık. Hiç kıpırtı yok dediler bize. Top ateşimiz ateş edecek, ondan sonra biz taarruza kalkacağız dediler. Gün doğma sıraları, yani sabah namazı ile gün doğmanın arasında toplarımız geriden ateş etti. Ateş etti ama öyle bir grup ateş etti ki düşmanın istihkamını savurdu. Yani düşman diye bir şey kalmadı orada. Hemen o zamana kadar top ateşi kesti. Hadi hücum dediler. Allah Allah sedası... Tel örgülerini makaslarla kestik, teptik ayağımızla, girdik içeriye, düştük düşmanın arkasına. Kimi kova kova tuttuk, kimi yatırttık vurduk, kimisini bilmem ne yaptık derken düşmanı o Balmahmut’un üzerine aşırdık. Ama sağımız solumuz herhalde bozulmamış daha. Biz de ileri gittik. Düşmanın çadırlarını aldık, tüfeğini aldık, makinelisini, toplarını aldık. Kendi topunu kendine çevirdik. Çünkü eski asker olduğu için hem topçumuz var, hem makinelimiz var. Alışkın asker. Kendi tüfeğini kendine çevirdik, başladık orada ateş etmeye. İşte öğlen de oldu, öğlen sıralarında. Fakat düşman gerisin geri bizi cephe tuttu. Düşman, bozulan düşman bize gerisin geri cephe tuttu. Ve düşman da bize ağır toplarından göz açtırmıyor karşıdan, arkadan. Veriyor şarapneli bana, dağa... Biz de onlara karşı gele kaldık.
Velhasıl orada bir eski yapılmış istihkamlar vardı. İki arkadaştık biz, Böğürbörenli Mehmet Çavuş vardı Gözeli. İyi severdi beni de, arkadaştık ikimiz. Onla Böğürbörenli dedim: Arkadaş, düşman sıçrama yapıyor, geliyor görüyorsun. Gerisin geri cephe tuttu. Biz durmayalım ateş edelim. Orada işte ateş ediyordum ben böyle, bir de bu kolum ‘Çat!’ dedi. Bu kolum. ‘Çat!’ dedi, elim şöyle düşüverdi parmaklarım. Yuvarıverdi tırnaklarım. Doğruluverdiydim elim zayi doğru gitti. Hemen elimi kaptım aldım, dedim: Arkadaş ben vuruldum.”
Bakmadan Geçme
