TV3'te Duygusal Anlar… Ağaca Sarılarak Ağladı
TV3 Televizyonunda Sait Karaduman'ın moderatörlüğünde hazırlanan 'Bugün' programında anlatılan bir hikâye duygusal anların yaşanmasına neden oldu.
Isparta-Gönen Köy Enstitüsü Mezunları 36’ncı Geleneksel Kuru Fasulye Pilav Gününde, önceki dönem okul öğretmenlerinden Emekli Öğretmen Yılmaz Kahraman’ın TV3 mikrofonların anlattığı “Çift Ağaç” hikayesi, izleyenlerde duygusal anların yaşanmasına neden oldu.
1940 yılında kurulan Gönen Köy Enstitüsü, daha sonra Öğretmen Okulu ve Gönen Öğretmen Lisesi olarak devam ederken, şimdi Gönen Fen Lisesi olarak eğitim veriyor.
Hafta sonu Gönen’de bir araya gelen Gönen Mezunları, birbirleriyle yılların hasretini giderirken, adeta okulda yaşadıkları çocukluk yıllarına geri döndüler.
Gönen Öğretmen Lisesi döneminde okul müdürlüğü yaptığı sırada unutamadığı bir anısını anlatan Emekli Öğretmen Yılmaz Kahraman, şunları söyledi.
“Okul Müdürlüğü yaptığım bir sırada, çamlıkta büyük bir satranç alanı yapmaya çalışırken, hademelere yardım ediyordum. Yaşlı bir kadın bana gelerek ‘Sen burada müstahdem misin’ dedi. Ben de bozuntuya vermeden ‘evet’ dedim. ‘sizin gibi çalışkan müstahdemlerin sayesinde bu eğitim yuvaları ayakta kalıyor. Tebrik ederim sizi’ dedi.
‘Siz kimsiniz niye geldiniz’ dedim. ‘Ben kocamı görmeye geldim’ dedi. Çevreye bakındın bizden başka kimse yoktu. Kadın bizim yanımızdan ayrılarak az ilerdeki ağaca giderek sarıldı.
Bir süre öyle kaldı. Baktım ağlıyor. Bir şey oldu sanarak yanına yardıma gittim. ‘Hayırdır bir şey mi oldu, bir şeyiniz mi var, neden ağlıyorsunuz’ dedim.
Biraz daha ağladıktan sonra sakinledi ve sarıldığı ağacı göstererek ‘Bu benim kocam’ dedi. ‘Nasıl yani’ dedim. Anlattıklarını gözlerim yaşlı dinledim.
‘Biz kocamla bu okulda tanıştık ve birbirimizi çok sevdik. Buraya fidan dikerken, ikimiz de aynı çukura fidanlarımızı diktik. Bu taraftaki benim, bu da kocamın. O şimdi çok uzaklara gitti. Ben de her sene buraya gelir kocama uzun uzun sarılır, burada hayret gideririm. Kader bizi ayırda ama bakın tabiat bizi halen bir arada tutuyor’ dedi.
İkimizde ağlıyorduk. Sakinledikten sonra bana çamlığı gezdirerek, ‘Bakın burada da birleşmiş bir çift ağaç var. Bunları da arkadaşlarımız dikti. Onlar da birbirlerini çok seviyorlardı’ diye tüm ağaçların kimler tarafından dikildiğini ve dikenlerin hikayelerini anlattı.
Gönen Köy Enstitüsü ve devamındaki tüm okullar işte böyle güzel insanlar yetiştiren bir eğitim yuvasıydı. Yıllar geçmesine rağmen buraya gelen yüzlerce yaşlısı genci aynı ruhla buraya geliyor.”
Bakmadan Geçme
