06.02.2023 sabaha karşı titredi Orta doğu.
Onbir ilin birden bire, çoğunun yok oldu varı yoğu.
Öyle bir felaket ki yıktı, geçti her yeri.
Tarih yazmamıştı böyle acı kederi.
“Asrın Felaketi” dememiz bile az kalırdı buna.
Dokuz saat sonra bir ikincisi de eklendi bu soruna.
Yarı kalanlarda yıkıldı, oldu enkaz yığını.
Kadın, erkek, çocuklar hepsinin zordu artık yarını.
Kırk bin vatandaşı
yuttu, yüz on bini yaraladı bu afet.
Tüm uluslar seferber oldu, bu dünyada görülmedi felaket.
Kolay değil, altmış binden fazla bina yok olmuş artık.
Nice canlar gitti, bu gemi ise tümden batık.
Lâkin ümitliyiz. “Yüksek dağlara çok kar yağar.” Diyelim.
Büyük uluslarda imtihanlar büyüktür. Bunu böyle bilelim.
Telaşlansak da birlikte bu yükü elbet kaldıracağız.
Çok yakın gelecekte bu imarı çabayla başaracağız.
Ortadoğu halâ daha tirim, tirim titriyor.
Afet öcünü alamadı, belki sevdi!? Oralardan gitmiyor!…
Zaten kem gözlerin gözü vardı hep oralarda.
Belli ki bu iri kem gözlerin buralar devamlı nazarında.
Nazar ve göz, Pek çok şeyleri yıkar mı? Yıkar.
Nice değerleri bu kem şuan birden yutar mı? Yutar.
Bunun için maddi güçlerimizi seferber etmeliyiz.
Yüce Hakk tan da sağlık ve felaketler için yakarmalıyız.
Bu asrın felaketinde bir kızımız Aleyna fenomen oldu.
Deprem zedelerle ortalık birden fenomenlerle doldu.
Aleynalar, Neslihanlar, Osmanlar bize hep umut oldular.
Adeta hayata yeniden geldiler ve yeni hayat buldular.
Maalesef kayboldu pek çok kıymetli değerlerimiz.
Nice taze fidanlarımız ve nice iyi hayallerimiz.
Kurtarma ekipleri korkmadan enkazlara daldılar.
Nice kimseleri zor da olsa enkazdan sağ salim çıkardılar.
Ortadoğu halâ daha devamlı tirim, tirim titriyor.
Bilmiyorum, afet halâ öcünü alamadı oralardan gitmiyor!..
18.2.2023
