Artık ne hanım, ne de ben yetişemiyoruz ev işlerine.
Yaş kemali buldu artık, muhtacız biz birilerine.
Sorup soruşturuyoruz, iş gören, şöyle temiz, ahlâklı biri?
Ara, ara geliversin de görsün, bizim evdeki işleri.
Onun, osu var, şunun, şusu var diye, bir hayli sıraladılar.
Konuşma arasında iki kızdan bahsedip, bi an duraladılar.
Dediler; “-Sizin işleri görürse, işte bu kızlar görür.
Evinizin tüm tozunu bu kızlar, yarım günde üfürür.
Yıkasınlar, süpürüp bir silsinler, dilin ile yalarsın.
İşin çıkınca onları hemencecik, telefonla ararsın.”
Çağırdık hemen erken geldiler, iki güzel köy kızı.
Kıyafetleri yakışmış, ikisi de sanki filim yıldızı!
Her ikisi de maaşAllah, makine mi? Makine!
Bu hızla çalışan bu kızların, iş dayanmaz tekine.
Bizim hanım dedi: “-Şu kahveleri bir için.”
Dediler: -“ Biz kahveye değil, geldik iş görmek için!”
Yarım günde tazeler, evin, tavanında aldılar son soluğu.
Bana dediler: -“ Erken köye dönelim, sen üstlen yolculuğu.”
Seve, seve üstlendik hanımla onları bıraktık köylerine.
Dedim: -“Kaçırırsak kimi bulacağız, bu kızların yerine?”
Bizim hanım dedi: -“Biri talebe, okuyor, biri evli, çocuklu.
İkisi de sağlıklı, çalışıyorlar ve ikisi de çok mutlu.
Hanıma dedim: -“Helal olsun bu kızlara, not verdim, on numara.
Lâkin notlarını çok düşürdü, bence, içtikleri SİGARA…
16.10.2021
