21 Ağustos 2015 Cuma 03:00:00
Engelli (sırtı kambur) bir vatandaş hamama gider. Hamamın tam ortasında bulunan göbek taşına uzanır. “-Şöyle yatayım da biraz dinleneyim” derken. Karşısında birtakım canlılar görür. Bunlar; arka arkaya dizilmiş trencilik oyunu oynayan çocuklar gibi birbirine yapışarak: “Çarşambadır Çarşamba, Çarşambadır Çarşamba, Çarşambadır Çarşamba” diye göbek taşı etrafında dönen cinlerdir.
Sırtı kambur adam; bu harekete kayıtsız kalamaz, hemen kalkar kuyruktaki en son cine yapışır : “Çarşambadır Çarşamba, Çarşambadır çarşamba, Çarşambadır Çarşamba” kelimesini tekrarlayarak gruba katılmış olur. Öndekiler arkaya dönüp baktıklarında; aynı sözü söyleyen, kendilerinden biri bildikleri arkadaşlarının sırtındaki kamburu alıp hamamın kubbesine kondururlar. O gün sırtında yük bildiği kamburunun kalktığını gören kişi sevincinden dört köşe olup, içinde hafiflik hissederek, hamamdan çıkar. Derin bir ohhhh çeker.
O sırada olacak ya Hamam önünde kendi gibi engelli bir arkadaşını karşısında düzelmiş gören dostu gözlerine inanamaz “ -Nasıl oldu da bu hale geldin?” sorusunu sorar. Aynı serüveni yaşamak ve özründen kurtulmak üzere; ertesi gün o da Hamama gider. Tarif edildiği şekilde, göbek taşına yatarak bekler. Sıralanmış cinler yine sahnede belirir yalnız, gün değiştiği için: “Perşembedir Perşembe” nakaratı ile dönerler. Bizimki en son sıradakine yapışarak arkadaşının bir gün önce öğrettiği : “Çarşambadır Çarşamba” kelimesini demeğe çalışır. Oysa o gün söylenecek nakarat “Perşembe’dir. Aksini terennüm ettiği için ses gruba ters düşer. Buna herkes kızar: “-Biz ne diyoruz: bu ne diyor. Demek bu bizden değil. Dur şuna haddini bildirelim” der. Kubbedeki kamburu alır, kamburunun üstüne koyarlar. Zavallının sırtı, kambur kambur üstüne olur. “Ne umdum, ne buldum?” Sıkıntı ile: “Ayy…Vay anam vay…” diyerek iki bükük hamamı terk eder.
Toplumun koyduğu herkes için geçerli bazı kurallarda: Ben, Sen, O yok, Biz vardır. Eğer aynı gemide yaşıyorsak, bu kurallara uymak zorunda olduğumuzu unutmayalım. Yoksa her karşı çıkışımız her davranışımız aleyhimize olabilir.
Birlik olalım, kuvvet bulalım. Rabbim huzurumuzu bozmasın.
Cumanız mübarek olsun.
Engelli (sırtı kambur) bir vatandaş hamama gider. Hamamın tam ortasında bulunan göbek taşına uzanır. “-Şöyle yatayım da biraz dinleneyim” derken. Karşısında birtakım canlılar görür. Bunlar; arka arkaya dizilmiş trencilik oyunu oynayan çocuklar gibi birbirine yapışarak: “Çarşambadır Çarşamba, Çarşambadır Çarşamba, Çarşambadır Çarşamba” diye göbek taşı etrafında dönen cinlerdir.
Sırtı kambur adam; bu harekete kayıtsız kalamaz, hemen kalkar kuyruktaki en son cine yapışır : “Çarşambadır Çarşamba, Çarşambadır çarşamba, Çarşambadır Çarşamba” kelimesini tekrarlayarak gruba katılmış olur. Öndekiler arkaya dönüp baktıklarında; aynı sözü söyleyen, kendilerinden biri bildikleri arkadaşlarının sırtındaki kamburu alıp hamamın kubbesine kondururlar. O gün sırtında yük bildiği kamburunun kalktığını gören kişi sevincinden dört köşe olup, içinde hafiflik hissederek, hamamdan çıkar. Derin bir ohhhh çeker.
O sırada olacak ya Hamam önünde kendi gibi engelli bir arkadaşını karşısında düzelmiş gören dostu gözlerine inanamaz “ -Nasıl oldu da bu hale geldin?” sorusunu sorar. Aynı serüveni yaşamak ve özründen kurtulmak üzere; ertesi gün o da Hamama gider. Tarif edildiği şekilde, göbek taşına yatarak bekler. Sıralanmış cinler yine sahnede belirir yalnız, gün değiştiği için: “Perşembedir Perşembe” nakaratı ile dönerler. Bizimki en son sıradakine yapışarak arkadaşının bir gün önce öğrettiği : “Çarşambadır Çarşamba” kelimesini demeğe çalışır. Oysa o gün söylenecek nakarat “Perşembe’dir. Aksini terennüm ettiği için ses gruba ters düşer. Buna herkes kızar: “-Biz ne diyoruz: bu ne diyor. Demek bu bizden değil. Dur şuna haddini bildirelim” der. Kubbedeki kamburu alır, kamburunun üstüne koyarlar. Zavallının sırtı, kambur kambur üstüne olur. “Ne umdum, ne buldum?” Sıkıntı ile: “Ayy…Vay anam vay…” diyerek iki bükük hamamı terk eder.
Toplumun koyduğu herkes için geçerli bazı kurallarda: Ben, Sen, O yok, Biz vardır. Eğer aynı gemide yaşıyorsak, bu kurallara uymak zorunda olduğumuzu unutmayalım. Yoksa her karşı çıkışımız her davranışımız aleyhimize olabilir.
Birlik olalım, kuvvet bulalım. Rabbim huzurumuzu bozmasın.
Cumanız mübarek olsun.
