Kanuni Sultan Süleyman, muhteşem asrın zirvesinden dünyaya seslenirken şöyle der:
“Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi, olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.”
Şüphesiz ki sağlıklı bir nefes almak, bu hayattaki en büyük zenginliklerin başında gelir. Ancak madalyonun diğer yüzüne baktığımızda, bu dünyada bir milletin sahip olabileceği en büyük kudret, en büyük nimet yine devlet sahibi olmaktır. Sağlık bireyi ayakta tutar, devlet ise milleti yaşatır.
Bugün etrafımıza ibretle ve acıyla bir bakın. Filistin’deki mazlum müslümanlara bakın; evleri başlarına yıkılan, çocukları gözleri önünde toprağa verilen insanları görün. Yemen’e bakın, bir lokma ekmeğe, bir damla suya muhtaç bırakılmış kitleleri seyredin. Çin’in baskısı ve zulmü altında varoluş mücadelesi veren Doğu Türkistanlı soydaşlarımıza bakın. Devletsiz kalmanın, sığınacak bir bayraktan, arkasında duracak kudretli bir iradeden mahrum olmanın acısı, kelimelerin bittiği yerdedir. O coğrafyalarda bugün oluk oluk kan ve gözyaşı akıyorsa, bunun tek ve en acı sebebi devletsizliktir.
Tarihin Aynası: "Ben İlli (devletli) Bir Millettim"
Türk milleti tarih boyunca devletsizliğin ne anlama geldiğini en acı tecrübelerle öğrenmiş, bu yüzden de devletin kıymetini kemiklerine kadar hissetmiştir. Tarihimizde, Göktürkler döneminde, milattan sonra 630 ile 681 yılları arasındaki fetret devrinde Türkler 50 yıl süreyle devletsiz ve başsız kalmışlardır. Bu dönem Türkler için büyük bir ızdırap dönemidir.
Yaklaşık yarım asır boyunca başsız, devletsiz kalan atalarımız, Orhun Kitabeleri’ne bu acıyı şu sarsıcı cümlelerle kazımıştır:
“Ben illi (devletli) bir millet idim. Şimdi ilim-devletim nerede? Ben hâkanlı bir millet idim. Şimdi hakanım nerede?”
Bizim kültürümüzde devlet, sıradan bir siyasi teşkilatlanma değildir. Göktürk kitabelerinde "İl berigme Tanrı" yani "Devlet veren Tanrı" anlayışı yer alır. Türkler, devleti Yüce Allah’ın bir lütfu, milleti ayakta tutan kutlu bir çatı olarak görmüşlerdir. Osmanlı’da bu şuur "Devlet-i Ebed-Müddet" anlayışıyla taçlandırılmış; devlet, sonsuza kadar yaşayacak ilahi bir nizam olarak görülmüştür.
Atalarımızın devlete olan bu hayati ve sarsılmaz bağlılığı, yüzyılların süzgecinden geçerek şu veciz sözde ölümsüzleşmiştir:
“Ya devlet başa, ya kuzgun leşe.”
Bu söz, bir Türk için devletsiz yaşamanın ölümden bile ağır olduğunun, hürriyetin ve varoluşun ancak bir devlet çatısı altında mümkün olduğunun en net itirafıdır.
Bugünün Türkiye’si ve Geleceğe Güvenle Bakmak
Bugün Türkiye Cumhuriyeti Devleti sınırları içerisinde barış, huzur ve güven içerisinde nefes alabiliyorsak, bunu köklü devlet geleneğimize ve var olan devletimize borçluyuz. Çevremiz ateş çemberiyken, coğrafyamızda kardeş kavgaları ve emperyalist planlar cirit atarken, bizim güçlü bir devletimiz var. Özellikle son yıllarda savunma sanayiinde atılan dev adımlar, yerli ve milli üretimler; bu milletin birliğini, bütünlüğünü ve bağımsızlığını çelikten bir kalkan gibi korumaktadır.
Şimdi bu anlatmış olduğum duygularla bir kez daha idrak ediyoruz ki; bayrağımızın dalgalandığı, huzurla nefes aldığımız her an, arkamızda duran o kudretli devlet sayesindedir. Ne mutlu devletinin kıymetini bilenlere ne mutlu bu aziz vatanı ve devleti el ele verip ebediyete kadar yaşatacak olan iradeye!