9 Haziran 2012 Cumartesi 03:00:00
İnsanlara herhangi bir şekilde hizmet etmek, onlara faydalı olmak ve yine herhangi bir suretle onları sevindirmek, mukaddes dinimiz İslâmiyette büyük sevâp kazanmaya vesiledir.
Nitekim Peygamber Efendimiz buyurmuşlardır ki:
“Farzlardan sonra en kıymetli amel, müslüman kardeşini sevindirmektir.” [Taberânî]
“Allahü teâlânın en sevdiği iş, elbise vererek veya doyurarak yahut başka bir ihtiyâcını karşılayarak, bir mü’mini sevindirmektir.” [Taberânî]
Bu konuda Sevgili Peygamberimizin başka müjdeleri de vardır:
“Din kardeşinin bir işini yapana binlerce melek duâ eder. O işi yapmaya giderken, her adımı için bir günahı affolur ve kendisine kıyâmette ni’metler verilir.” [İbn-i Mâce]
“Din kardeşinin bir işini yapmak için gidenin, her adımında 70 günâhı affedilir ve 70 sevâb verilir. O iş bitene kadar, böyle devâm eder. İşi yapılınca, bütün günâhları affedilir. O işi yaparken ölürse, sorgusuz, hesâpsız Cennet’e gider.” [İbn-i Ebi’d-dünya]
“Bir kimse, din kardeşinin râhata kavuşması veya sıkıntıdan kurtulması için hükümet adamlarına gidip uğraşırsa, kıyâmette sırât köprüsünden, çok kişinin ayaklarının kaydığı zaman, Allah, onun sür’atle geçmesi için yardım eder.” [Taberânî]
Ele Geçen Ni’metleri İnsanlara
Hizmette Kullanmak
Nanaz, oruç ve hac gibi yapmakla yükümlü olduğumuz ibadetler bizim Allah’a olan kulluk ve şükür borcumuzu yerine getirmektir. Asıl ibadet insanlara hizmet etmektir. Peygamberimize:
-İnsanların en hayırlısı kimdir? Diye sorduklarında Sevgili Peygamberimiz:
-İnsanların en hayırlısı insanlara hizmet edendir buyurmuşlardır.
Ele geçen mevkı, makam, akademik kariyer, mâlî imkân gibi bütün ni’metleri insanlara, millete-memlekete, vatana, devlete, müslümanlara, İslâmiyete hizmette kullanılmalıdır. Bu durum, hem o ni’metlerin kendisine verilmesinin sebebi, hem de imtihânı kazanmaının şartlarından biridir. Nitekim Peygamber Efendimiz, hadis-i şeriflerinde buyurmuşlardır ki:
”Allahü teâlâ, bazılarına dünyada çok ni’met vermiştir. Bunları, kullarına faydalı olmak için yaratmıştır. Bu ni’metleri, Allahü teâlânın kullarına ulaştırırlarsa, ni’metleri azalmaz; ulaştırmazlarsa, Allahü teâlâ da, ni’metlerini bunlardan alır, başkalarına verir.” [Taberânî]
“Allahü teâlâ, bazı insanları, halkın ihtiyaçlarını karşılamak, onlara yardımcı olmak için yaratmıştır. İhtiyaç sahipleri bunlara başvurur. Bunlar için âhirette azâp korkusu olmaz.” [Taberânî]
“Duâsının kabul, kederinin yok olmasını isteyen, darda kalanı ferâhlandırsın!” [İbn-i Ebi’d-dünyâ]
“Kim, arkadaşının ihtiyâcını görürse, Allah da onun ihtiyâcını karşılar.” [Taberânî]
“Bir müslümanın sıkıntısını giderene, Allahü teâlâ iki nur verir. Bu iki nurla Sırât’ta o kadar çok kimse aydınlanır ki sayısını ancak Allah bilir.” [Taberânî]
“Müslüman kardeşini sevindirmek mağfirete sebep olur.” [Taberânî]
İnsanların En İyileri
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
“İnsanların en iyisi, insanlara iyilik edendir.” [İmâm Ahmed]
“Arkadaşın iyisi arkadaşına, komşunun iyisi ise komşusuna iyilik edendir.” [Tirmizî]
“En iyiniz, kendisinden hep iyilik beklenen ve kötülük etmeyeceğinden emin olunandır.” [Tirmizî] Kutadgu Biligde insanın tanımı yapılırken: “Kişi (İnsan), insanların işini görendir” denilir. Eski Türkler, insanların işini görmeyen ve kötü ahlak sahibi olan insanlara “kişiliksiz” derlerdi. Bu söz günümüzde de aynı anlamda kullanılmaktadır.
İnsanlara herhangi bir şekilde hizmet etmek, onlara faydalı olmak ve yine herhangi bir suretle onları sevindirmek, mukaddes dinimiz İslâmiyette büyük sevâp kazanmaya vesiledir.
Nitekim Peygamber Efendimiz buyurmuşlardır ki:
“Farzlardan sonra en kıymetli amel, müslüman kardeşini sevindirmektir.” [Taberânî]
“Allahü teâlânın en sevdiği iş, elbise vererek veya doyurarak yahut başka bir ihtiyâcını karşılayarak, bir mü’mini sevindirmektir.” [Taberânî]
Bu konuda Sevgili Peygamberimizin başka müjdeleri de vardır:
“Din kardeşinin bir işini yapana binlerce melek duâ eder. O işi yapmaya giderken, her adımı için bir günahı affolur ve kendisine kıyâmette ni’metler verilir.” [İbn-i Mâce]
“Din kardeşinin bir işini yapmak için gidenin, her adımında 70 günâhı affedilir ve 70 sevâb verilir. O iş bitene kadar, böyle devâm eder. İşi yapılınca, bütün günâhları affedilir. O işi yaparken ölürse, sorgusuz, hesâpsız Cennet’e gider.” [İbn-i Ebi’d-dünya]
“Bir kimse, din kardeşinin râhata kavuşması veya sıkıntıdan kurtulması için hükümet adamlarına gidip uğraşırsa, kıyâmette sırât köprüsünden, çok kişinin ayaklarının kaydığı zaman, Allah, onun sür’atle geçmesi için yardım eder.” [Taberânî]
Ele Geçen Ni’metleri İnsanlara
Hizmette Kullanmak
Nanaz, oruç ve hac gibi yapmakla yükümlü olduğumuz ibadetler bizim Allah’a olan kulluk ve şükür borcumuzu yerine getirmektir. Asıl ibadet insanlara hizmet etmektir. Peygamberimize:
-İnsanların en hayırlısı kimdir? Diye sorduklarında Sevgili Peygamberimiz:
-İnsanların en hayırlısı insanlara hizmet edendir buyurmuşlardır.
Ele geçen mevkı, makam, akademik kariyer, mâlî imkân gibi bütün ni’metleri insanlara, millete-memlekete, vatana, devlete, müslümanlara, İslâmiyete hizmette kullanılmalıdır. Bu durum, hem o ni’metlerin kendisine verilmesinin sebebi, hem de imtihânı kazanmaının şartlarından biridir. Nitekim Peygamber Efendimiz, hadis-i şeriflerinde buyurmuşlardır ki:
”Allahü teâlâ, bazılarına dünyada çok ni’met vermiştir. Bunları, kullarına faydalı olmak için yaratmıştır. Bu ni’metleri, Allahü teâlânın kullarına ulaştırırlarsa, ni’metleri azalmaz; ulaştırmazlarsa, Allahü teâlâ da, ni’metlerini bunlardan alır, başkalarına verir.” [Taberânî]
“Allahü teâlâ, bazı insanları, halkın ihtiyaçlarını karşılamak, onlara yardımcı olmak için yaratmıştır. İhtiyaç sahipleri bunlara başvurur. Bunlar için âhirette azâp korkusu olmaz.” [Taberânî]
“Duâsının kabul, kederinin yok olmasını isteyen, darda kalanı ferâhlandırsın!” [İbn-i Ebi’d-dünyâ]
“Kim, arkadaşının ihtiyâcını görürse, Allah da onun ihtiyâcını karşılar.” [Taberânî]
“Bir müslümanın sıkıntısını giderene, Allahü teâlâ iki nur verir. Bu iki nurla Sırât’ta o kadar çok kimse aydınlanır ki sayısını ancak Allah bilir.” [Taberânî]
“Müslüman kardeşini sevindirmek mağfirete sebep olur.” [Taberânî]
İnsanların En İyileri
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
“İnsanların en iyisi, insanlara iyilik edendir.” [İmâm Ahmed]
“Arkadaşın iyisi arkadaşına, komşunun iyisi ise komşusuna iyilik edendir.” [Tirmizî]
“En iyiniz, kendisinden hep iyilik beklenen ve kötülük etmeyeceğinden emin olunandır.” [Tirmizî] Kutadgu Biligde insanın tanımı yapılırken: “Kişi (İnsan), insanların işini görendir” denilir. Eski Türkler, insanların işini görmeyen ve kötü ahlak sahibi olan insanlara “kişiliksiz” derlerdi. Bu söz günümüzde de aynı anlamda kullanılmaktadır.
