3 Aralık 2012 Pazartesi 02:00:00
Polis Eşleri Kaynaşma Yardımlaşma Derneği (PEKAY) İl Başkanlığı’nca 1 Aralık Cumartesi günü düzenlenen bir programda dernek tanıtıldı. Yeni atamalarla göreve başlayan emniyet mensuplarının eşleri bir araya gelerek tanıştı.
1987 yılında temeli atılan derneğin ne şekilde yeniden yapılandırıldığı ve bu saatten sonra yapılacaklar konuklara anlatıldı. Konunun haberine bugünkü sayımızda yer verdik. Burada uzun uzadıya aynı şeyleri tekrarlamayacağım. Ama ön yargı ile gittiğim bir organizasyonun güzel ve olması arzu edilen şekilde yapıldığını aktararak tespitlerimi aktarmak istiyorum.
Haber görevi bana verildiğinde içimden bir Cumartesi günü hani şu alıştığımız kadın organizasyonlarından birinin gerçekleşeceğini düşündüm ilk etapta. Hatta bu ön yargımı göreve gitmeden bir mesai arkadaşımla paylaştım. Ancak organizasyonun polisin kendi yarasını kendisinin sarması yönünde bir dernek yapılanmasının teşkilat mensuplarına aktarılması yönünde bir çaba olduğuna şahit oldum.
Evet, polisin kendi yarasını kendisinin sarması tabiri amacı özetliyor.
Çünkü PEKAY İl Başkanı Servet Durgun konuşmasında: “Şehit ve gazi aileleri, özürlü çocuğu bulunan, bilinmeyen, çok farklı sorun veya sıkıntı yaşayan teşkilat mensuplarının madden ve manen yanında olmak için uğraş veriliyor. Teşkilat mensuplarımız ve ailelerine bazen bir hatır sormanın, derdi paylaşmanın ve gerekirse ağlanacak bir omuz olmak para ile ölçülemez bir kıymettir. Bizler çok güç şartlarda çalışan bir teşkilat mensuplarının eşleriyiz. Her durum ve koşulda eşlerimizin yanında yer almak zorundayız. Bazen evin hem annesi hem babası oluyoruz. Kendi sorun ve sıkıntılarımızı bir tarafa bırakıp eşlerimizin sıkıntılarını paylaşmak zorunda kaldığımız çok zamanlar oluyor. Eminim ki tüm bu karmaşa ve zorluğun içinde belki de dernek faaliyetleri bizler için kendimize ayırdığımız küçük ve anlamlı zamanlar olacaktır. Biz kadınlar her durum ve koşulda çok becerikli çok güçlü olabiliyoruz.” sözleriyle bu durumu net şekilde anlattı.
Şahsen hoşuma giden bir nokta daha var bu organizasyonda.
O da teşkilat mensubu hanımların haricinde kimsenin davet edilmemesi.
Yani keller ve fodullar birbirlerini ağırlamadı. Dostlar alışverişte görmedi.
Tanışmanın yanı sıra PEKAY’ın kuruluş felsefesine yönelik yapılabilecekler gözden geçirildi, fikirler ortaya konuldu. Umarım maksat hasıl olur.
Polis Eşleri Kaynaşma Yardımlaşma Derneği (PEKAY) İl Başkanlığı’nca 1 Aralık Cumartesi günü düzenlenen bir programda dernek tanıtıldı. Yeni atamalarla göreve başlayan emniyet mensuplarının eşleri bir araya gelerek tanıştı.
1987 yılında temeli atılan derneğin ne şekilde yeniden yapılandırıldığı ve bu saatten sonra yapılacaklar konuklara anlatıldı. Konunun haberine bugünkü sayımızda yer verdik. Burada uzun uzadıya aynı şeyleri tekrarlamayacağım. Ama ön yargı ile gittiğim bir organizasyonun güzel ve olması arzu edilen şekilde yapıldığını aktararak tespitlerimi aktarmak istiyorum.
Haber görevi bana verildiğinde içimden bir Cumartesi günü hani şu alıştığımız kadın organizasyonlarından birinin gerçekleşeceğini düşündüm ilk etapta. Hatta bu ön yargımı göreve gitmeden bir mesai arkadaşımla paylaştım. Ancak organizasyonun polisin kendi yarasını kendisinin sarması yönünde bir dernek yapılanmasının teşkilat mensuplarına aktarılması yönünde bir çaba olduğuna şahit oldum.
Evet, polisin kendi yarasını kendisinin sarması tabiri amacı özetliyor.
Çünkü PEKAY İl Başkanı Servet Durgun konuşmasında: “Şehit ve gazi aileleri, özürlü çocuğu bulunan, bilinmeyen, çok farklı sorun veya sıkıntı yaşayan teşkilat mensuplarının madden ve manen yanında olmak için uğraş veriliyor. Teşkilat mensuplarımız ve ailelerine bazen bir hatır sormanın, derdi paylaşmanın ve gerekirse ağlanacak bir omuz olmak para ile ölçülemez bir kıymettir. Bizler çok güç şartlarda çalışan bir teşkilat mensuplarının eşleriyiz. Her durum ve koşulda eşlerimizin yanında yer almak zorundayız. Bazen evin hem annesi hem babası oluyoruz. Kendi sorun ve sıkıntılarımızı bir tarafa bırakıp eşlerimizin sıkıntılarını paylaşmak zorunda kaldığımız çok zamanlar oluyor. Eminim ki tüm bu karmaşa ve zorluğun içinde belki de dernek faaliyetleri bizler için kendimize ayırdığımız küçük ve anlamlı zamanlar olacaktır. Biz kadınlar her durum ve koşulda çok becerikli çok güçlü olabiliyoruz.” sözleriyle bu durumu net şekilde anlattı.
Şahsen hoşuma giden bir nokta daha var bu organizasyonda.
O da teşkilat mensubu hanımların haricinde kimsenin davet edilmemesi.
Yani keller ve fodullar birbirlerini ağırlamadı. Dostlar alışverişte görmedi.
Tanışmanın yanı sıra PEKAY’ın kuruluş felsefesine yönelik yapılabilecekler gözden geçirildi, fikirler ortaya konuldu. Umarım maksat hasıl olur.
