Değerli dostlar; Bu yazımızda hoşumuza gitmeyecek ama önemli olduğunu bildiğimiz bir konuyu yazalım.
Ülkemizde fakirler doyuyor, zenginler doymuyor. Kanaat etmek, hak hukuk anlayışı ve dini duygularla ilgilidir.
Fakir insan, kısıtlı ve belirli gelirine göre harcama yapar. Ayağını yorganına göre uzatır. Gözü yükseklerde değildir. Sabreder, şükreder, kanaat eder. Başkasının hakkında gözü olmaz. Maddi sıkıntıları olsa da, kıt kanaat geçinsede, manevi olarak huzurludur.
Gelelim bolluk içinde yüzenlere; Hiç doymazlar, kanaat etmezler. Aldıkça daha çok isterler. Hakkı olup olmadığına bakmazlar. Bir eli yağda, bir eli balda ama kanaat olmadığı için huzuru da yoktur.
Son yıllarda ve son günlerde yaşananlar gösteriyor ki, dindar görünen de, dindar görünmeyen de, sağcısı, solcusu, eğitimlisi, eğitimsizi, makamlısı, makamsızı yolsuzluğa bulaşmış.
Öyle bir götürmüşler ki yetmiş yedi nesline yetecek kadar. Bu nasıl bir doyumsuzluktur?
Amaç karın doyurmaksa yüz liraya doyabilirsiniz, ama bin liraya, hatta beşbin liraya da doymazsınız. Çünkü doyumsuzluğun sonu yoktur.
Genelleme yapıyoruz. İstisnalara lafımız yok. Hakkıyla çalışıp kazananları tebrik ediyoruz.
Asıl mesele bu doymazların cezası nasıl verilecek? Kamu zararı ödettirilecek mi? Yargılama nasıl olacak? Hepsinin hesabı sorulmalıdır.
Herkes yolsuzluk peşinde. Bu millet kime güvenecek? Allah ıslah etsin.
Değerli okuyucum; Rüşvet en çok zenginler arasında dolaşıyor. İhtiyaçları olduğu için değil. Doymadıkları ve Allah korkusu olmadıkları için.
Acı ve üzücü. Ama gerçek bu.
Oysa fakir bu dünyada hiçbir şey bırakmıyor, zengin de bu dünyadan bir şey götüremiyor. Giderken herkes aynı.
Ne diyelim?
Gerisini siz getirin.
