30 Ağustos 2012 Perşembe 03:00:00
Kocatepe’de başlayıp Dumlupınar’da sonuçlanan Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin yıldönümü bugün.
Bugün 30 Ağustos.
Son birkaç yıldır, fark ettiniz mi bilmiyorum. 30 Ağustos, Büyük Taarruz dışında hemen her şeyle anılır oldu.
Örneğin şimdilerde anlaşılmaz bir biçimde “terör ve darbe” suçlamasıyla tutuklu olan Afyonkarahisarlı Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ’un döneminde hazırlanan “Güçlü Ordu, Güçlü Türkiye” afişleri tartışıldı bir dönem. Bu tartışma giderek sulandırıldı, “Tavuk mu yumurtadan çıkar, yumurta mı tavuktan” ana başlığına kadar indirildi.
“Zafer”in içeriği, özü anlatılmadı. Anlatılsa bile akıllarda kalmadı.
***
Yıldızı parlayanlar, terfi edenler, terfi edemeyenler, ilişiği kesilenler, istifa edenler, istifa etmek zorunda kalanlar. Hükümetlerin müdahaleleri, müdahale edememeleri…
Koca ülke 1 hafta boyunca askeri kadronun yeni döneminin dedikodusunu yapar durur…
“Zafer” nerede?
Yok.
***
Bu yıl da “resepsiyon” adındaki temcit pilavını yiyeceğiz galiba. Artık her millî bayramda, kendine “büyük” süsü veren gazetelerin rutin haberleri arasına girdi bu resepsiyonlar. Bu resepsiyonun hangi amaçla verildiğini, hangi geleneği temsil ettirdiğinden ziyade, resepsiyonda ne yemek takdim edildiğini, hangi masada kimlerin oturduğu üzerinde durulur.
Bu sene farklı olarak Cumhurbakanlığı tarafından verilecekti 30 Ağustos Zafer Bayramı Resepsiyonu.
Cumhurbaşkanı Abdullah Gül hasta olunca, resepsiyon da iptal oldu.
E, nerede “Zafer”?
Yok.
***
Zafer, resepsiyonla kazanılmadı, zaferin sonucudur resepsiyon. Bir nevi devlet kutlaması.
İyi de, hani milli bayramları halkla beraber kutlayacaktık?
Radikal kararlar alınacaktı bu yönde.
Kutlasak ya o zaman tüm kentlerin en merkezi yerlerinde. Çalgı-çengiyle değil, zafer ruhunu yaşatarak. Konferanslarla, şiirlerle, dualarla…
30 Ağustos Zafer Bayramı’nın, “Yerli Malı Haftası” kadar bile kıymeti yok mu?
Hoş, “Yerli Malı Haftası”nın da ehemmiyeti kalmadı son yıllarda.
***
30 Ağustos gibi “Zafer” kelimesi de Büyük Taarruz’u, Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ni, Mustafa Kemal Atatürk’ü, O’nun silah arkadaşlarını hatırlatmaz oldu.
Afyonkarahisar’da soralım meselâ:
“Zafer denilince aklınıza ne geliyor?”
İddia ediyorum. Bu sorunun birinci cevabı Zafer Havaalanı olacaktır. İkinci cevap ise Zafer Kalkınma Ajansı…
***
Peki ya 1922’deki “Zafer”?
Kocatepe’de başlayıp Dumlupınar’da sonuçlanan Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin yıldönümü bugün.
Bugün 30 Ağustos.
Son birkaç yıldır, fark ettiniz mi bilmiyorum. 30 Ağustos, Büyük Taarruz dışında hemen her şeyle anılır oldu.
Örneğin şimdilerde anlaşılmaz bir biçimde “terör ve darbe” suçlamasıyla tutuklu olan Afyonkarahisarlı Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ’un döneminde hazırlanan “Güçlü Ordu, Güçlü Türkiye” afişleri tartışıldı bir dönem. Bu tartışma giderek sulandırıldı, “Tavuk mu yumurtadan çıkar, yumurta mı tavuktan” ana başlığına kadar indirildi.
“Zafer”in içeriği, özü anlatılmadı. Anlatılsa bile akıllarda kalmadı.
***
Yıldızı parlayanlar, terfi edenler, terfi edemeyenler, ilişiği kesilenler, istifa edenler, istifa etmek zorunda kalanlar. Hükümetlerin müdahaleleri, müdahale edememeleri…
Koca ülke 1 hafta boyunca askeri kadronun yeni döneminin dedikodusunu yapar durur…
“Zafer” nerede?
Yok.
***
Bu yıl da “resepsiyon” adındaki temcit pilavını yiyeceğiz galiba. Artık her millî bayramda, kendine “büyük” süsü veren gazetelerin rutin haberleri arasına girdi bu resepsiyonlar. Bu resepsiyonun hangi amaçla verildiğini, hangi geleneği temsil ettirdiğinden ziyade, resepsiyonda ne yemek takdim edildiğini, hangi masada kimlerin oturduğu üzerinde durulur.
Bu sene farklı olarak Cumhurbakanlığı tarafından verilecekti 30 Ağustos Zafer Bayramı Resepsiyonu.
Cumhurbaşkanı Abdullah Gül hasta olunca, resepsiyon da iptal oldu.
E, nerede “Zafer”?
Yok.
***
Zafer, resepsiyonla kazanılmadı, zaferin sonucudur resepsiyon. Bir nevi devlet kutlaması.
İyi de, hani milli bayramları halkla beraber kutlayacaktık?
Radikal kararlar alınacaktı bu yönde.
Kutlasak ya o zaman tüm kentlerin en merkezi yerlerinde. Çalgı-çengiyle değil, zafer ruhunu yaşatarak. Konferanslarla, şiirlerle, dualarla…
30 Ağustos Zafer Bayramı’nın, “Yerli Malı Haftası” kadar bile kıymeti yok mu?
Hoş, “Yerli Malı Haftası”nın da ehemmiyeti kalmadı son yıllarda.
***
30 Ağustos gibi “Zafer” kelimesi de Büyük Taarruz’u, Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ni, Mustafa Kemal Atatürk’ü, O’nun silah arkadaşlarını hatırlatmaz oldu.
Afyonkarahisar’da soralım meselâ:
“Zafer denilince aklınıza ne geliyor?”
İddia ediyorum. Bu sorunun birinci cevabı Zafer Havaalanı olacaktır. İkinci cevap ise Zafer Kalkınma Ajansı…
***
Peki ya 1922’deki “Zafer”?
