5 Aralık 2011 Pazartesi 02:00:00
Hürriyet Gazetesi’nin uzun bir süre Genel Yayın Yönetmenliği’ni yapan Ertuğrul Özkök, 22 Temmuz 2007’deki genel seçimler öncesinde kimlere ve hangi partilere oy verilebileceğini yazmıştı. 4 yazıyı arka arkaya yazdı. Mehmet Ağar’a ve Demokrat Parti’ye, Devlet Bahçeli ve Milliyetçi Hareket Partisi’ne, Deniz Baykal’a ve Cumhuriyet Halk Partisi’ne, Recep Tayyip Erdoğan’a ve Adalet ve Kalkınma Partisi’ne oy verilebileceğini, hepsinin ayrı ayrı öne çıkan özelliklerinin olduğunu belirtmişti. Sonra bir yazı daha yazıp, insanların gönüllerinden geçen partiye rahatlıkla oy verebilmesi gerektiğini düşündüğü için 4 partiye de oy veri-lebileceğini aktardığını vurgulamıştı.
Şimdi ben de benzer bir soru sorayım:
Gazeteciden Başkan olur mu?
Bu sorunun sorulması tesadüf değil. Kimisini yakıştırıyoruz, kimisi kendi açık açık söylüyor. Gazetecilik mesleğini yürüten arkadaşlarımızdan, ağabeylerimizden, kardeşlerimizden 2014’te yapılacak yerel seçimlerde belediye başkanı olması beklenen, istenen, ‘olsa iyi olur’ denilen kişiler mevcut.
Hepsinden ayrı ayrı izin almadım, bu nedenle isimlerini yazamıyorum. Zaten dediğim gibi, kimisi gerçekten adaylığı düşünüyor, kimisi de samimi dostları tarafından Başkanlık’a uygun görülüyor. Şunu söylemeliyim ki bazı ilçeler ve beldelerin Belediye Başkanlıkları’nda basın camiasının yakından tanıdığı isimler yer alsa, mutlu oluruz.
“Gazeteciden Başkan olur mu?” sorusu, yanıtını gizli de olsa içinde barındırıyor. Bence gazeteciden Belediye Başkanı da olur, siyasetçi de. Mühim olan, gazetecilik mesleğini icra ederken duyulan heyecanın, bir mevkiye seçildikten sonra da devam etmesi. Toplumun her türlü sorununa birinci dereceden şahitlik eden, çözüm yolları bulmaya çalışan ender mesleklerdendir gazetecilik. Dolasıyla siyaseti de toplumun sorunlarına çözüm bulma olarak anlamlandırırsak, siyasete gazetecilerin ilgi duyması kaçınılmaz.
Gerçekten aday olup da seçimi kazanan bir arkadaşım/ ağabeyim olursa, aynı partiye oy vereyim-vermeyeyim, destek olmaya hazırım. Bu destek, meslek dayanışması olarak kayda geçecek ve asla maddi bir beklentiye dönüşmeyecek. Bunun da sözünü veriyorum.
Bakımsız Aday ne alemde?
Tabii bu arada Bakımsız Aday’dan da bahsetmeliyim. Yüksek Seçim Kurulu’nun bağımsız milletvekili adaylarından aldığı “uçuk” başvuru ücretini protesto ederken bırakmıştık kendisini. Tostçu Ahmet’te basın mensupları arkadaşlarına tost ısmarlamış, kurumlara “kurum sigortası” dağıtmış ve basın açıklaması yapmıştı. “Ben de adayın saadış” ve “Vatandaşım için kösülürün” sloganları ile kampanya yürütmüştü.
“Bakımsız Aday, kayıplara karıştı” diyordum ki, kendisini dünyaca ünlü TIME dergisinin kapağında gördüm. TIME dergisinin “Yılın İnsanı” başlıklı kapağında, bir alışveriş merkezinin giri-şine kurulan ve hatıra fotoğrafı çektirilmesi için kafa bölgesinde boşluk bırakılan çizgi film karakterlerinden biriyle fotoğrafı basılmış. “Bakımsız Aday’ın Macerası” başlıklı da bir dosya hazırlanmış.
“Allah akıl fikir versin kardeşimize” demekten kendimi alamadım.
UYARIsoy: TIME dergisi, internetteki bir sosyal paylaşım sitesinde “Yılın İnsanı” uygulaması başlattı. İsteyen herkes, fotoğrafını TIME kapağı yapabilir ve yayınlayabilir. Bilginiz olsun. Muhtemelen Bakımsız Aday da bu uygulamayı kullandı. ?
Hürriyet Gazetesi’nin uzun bir süre Genel Yayın Yönetmenliği’ni yapan Ertuğrul Özkök, 22 Temmuz 2007’deki genel seçimler öncesinde kimlere ve hangi partilere oy verilebileceğini yazmıştı. 4 yazıyı arka arkaya yazdı. Mehmet Ağar’a ve Demokrat Parti’ye, Devlet Bahçeli ve Milliyetçi Hareket Partisi’ne, Deniz Baykal’a ve Cumhuriyet Halk Partisi’ne, Recep Tayyip Erdoğan’a ve Adalet ve Kalkınma Partisi’ne oy verilebileceğini, hepsinin ayrı ayrı öne çıkan özelliklerinin olduğunu belirtmişti. Sonra bir yazı daha yazıp, insanların gönüllerinden geçen partiye rahatlıkla oy verebilmesi gerektiğini düşündüğü için 4 partiye de oy veri-lebileceğini aktardığını vurgulamıştı.
Şimdi ben de benzer bir soru sorayım:
Gazeteciden Başkan olur mu?
Bu sorunun sorulması tesadüf değil. Kimisini yakıştırıyoruz, kimisi kendi açık açık söylüyor. Gazetecilik mesleğini yürüten arkadaşlarımızdan, ağabeylerimizden, kardeşlerimizden 2014’te yapılacak yerel seçimlerde belediye başkanı olması beklenen, istenen, ‘olsa iyi olur’ denilen kişiler mevcut.
Hepsinden ayrı ayrı izin almadım, bu nedenle isimlerini yazamıyorum. Zaten dediğim gibi, kimisi gerçekten adaylığı düşünüyor, kimisi de samimi dostları tarafından Başkanlık’a uygun görülüyor. Şunu söylemeliyim ki bazı ilçeler ve beldelerin Belediye Başkanlıkları’nda basın camiasının yakından tanıdığı isimler yer alsa, mutlu oluruz.
“Gazeteciden Başkan olur mu?” sorusu, yanıtını gizli de olsa içinde barındırıyor. Bence gazeteciden Belediye Başkanı da olur, siyasetçi de. Mühim olan, gazetecilik mesleğini icra ederken duyulan heyecanın, bir mevkiye seçildikten sonra da devam etmesi. Toplumun her türlü sorununa birinci dereceden şahitlik eden, çözüm yolları bulmaya çalışan ender mesleklerdendir gazetecilik. Dolasıyla siyaseti de toplumun sorunlarına çözüm bulma olarak anlamlandırırsak, siyasete gazetecilerin ilgi duyması kaçınılmaz.
Gerçekten aday olup da seçimi kazanan bir arkadaşım/ ağabeyim olursa, aynı partiye oy vereyim-vermeyeyim, destek olmaya hazırım. Bu destek, meslek dayanışması olarak kayda geçecek ve asla maddi bir beklentiye dönüşmeyecek. Bunun da sözünü veriyorum.
Bakımsız Aday ne alemde?
Tabii bu arada Bakımsız Aday’dan da bahsetmeliyim. Yüksek Seçim Kurulu’nun bağımsız milletvekili adaylarından aldığı “uçuk” başvuru ücretini protesto ederken bırakmıştık kendisini. Tostçu Ahmet’te basın mensupları arkadaşlarına tost ısmarlamış, kurumlara “kurum sigortası” dağıtmış ve basın açıklaması yapmıştı. “Ben de adayın saadış” ve “Vatandaşım için kösülürün” sloganları ile kampanya yürütmüştü.
“Bakımsız Aday, kayıplara karıştı” diyordum ki, kendisini dünyaca ünlü TIME dergisinin kapağında gördüm. TIME dergisinin “Yılın İnsanı” başlıklı kapağında, bir alışveriş merkezinin giri-şine kurulan ve hatıra fotoğrafı çektirilmesi için kafa bölgesinde boşluk bırakılan çizgi film karakterlerinden biriyle fotoğrafı basılmış. “Bakımsız Aday’ın Macerası” başlıklı da bir dosya hazırlanmış.
“Allah akıl fikir versin kardeşimize” demekten kendimi alamadım.
UYARIsoy: TIME dergisi, internetteki bir sosyal paylaşım sitesinde “Yılın İnsanı” uygulaması başlattı. İsteyen herkes, fotoğrafını TIME kapağı yapabilir ve yayınlayabilir. Bilginiz olsun. Muhtemelen Bakımsız Aday da bu uygulamayı kullandı. ?
