5 Mart 2013 Salı 02:00:00
Şehri doğrudan etkileyen konuların başında nüfus geliyor. Mevcut iktidara muhalif olanlar “İlimiz göç veriyor. Rakamlar da bunu ortaya koyuyor” derken, mevcut iktidar yetkililerinin temel tezi ise şöyle:
“Nüfus daha önce şişirilmiş vaziyette yansıtılmıştı. Adrese dayalı nüfus sayımı sistemiyle bu şişirmeler bertaraf edildi.”
İki tarafın da haklı olduğu yönler var elbette. Afyonkarahisar’ın nüfus artışı, göç alma durumu, göç verme durumu “nüfusun arttığına yönelik” bir izlenim bırakmıyor.
Bununla birlikte bazı ilçelerde “olmayan” nüfusun “varmış” gibi yazılması da, yaşanan bir hadise.
BÜYÜKŞEHİR
YOLUNDA HÜLLE Mİ?
Ancak “nüfus şişirildi” diyerek önceki iktidarlara haklı eleştiriler yönelten şimdiki iktidar mensuplarının, konu “Büyükşehir” olduğunda, “Gurbetteki vatandaşlarımızın nüfuslarını buraya aldıralım da Büyükşehir olalım” gibi fikirleri savunmaları, hayli dikkat çekici.
Allah’tan adrese dayalı nüfus sistemi, bu tür bir “hülle”ye izin vermemiş.
Sistem izin verse, nüfus olarak geliştiğimizi farz edip kafamızı yormayacağız zira.
AZ GİBİ GÖRÜNEN UZUN YOL
Büyükşehir olmak için 750 bin nüfus gerekiyor. 700 binden saymaya başlayınca az bir yolumuz kalmış gibi görünüyor. 50 bin dediğimiz nedir ki? Fakat Büyükşehir Yasası örnek alınabilir mi, meçhul. Afyonkarahisar’ın nüfusu bundan sonra 750 bine ulaşsa bile “Yasa bir kereliğine çıkarıldı, emsal teşkil etmez” denebilir de, denilmeyebilir de.
2023’TE 706 BİN NÜFUS
Yerel gazetelerde okumuşsunuzdur. Türkiye İstatistik Kurumu, 81 vilayet için “nüfus öngörüleri” hazırladı. Hangi vilayetin 2023 yılında ne kadar nüfusa sahip olacağı ile ilgili tahmin yürütülen verilere göre Afyonkarahisar, beklenilen nüfus düzeyine ulaşamıyor. TÜİK’e göre Afyonkarahisar, 2023 yılında 706 bin nüfusa sahip olacak. Bu demektir ki, nüfus artışımız, aldığımız göç bu seyirde devam ederse, şekil değişmeyecek. Büyükşehirlilik, “hayaldi, hayal kalacak.”
ÖĞRENCİLERİN
İKAMETGAHLARI NERESİ?
Peki nüfus nasıl artar? Afyon Kocatepe Üniversitesi’nde 36 bin öğrenci bulunuyor. Bu öğrencilerin kaçta kaçının ikametgahı, Afyonkarahisar’da? Hiç araştırıldı mı? Öncelikle öğrencileri burada kalmaya, ikamet etmeye teşvik gerekli. Tabii bu, “Haydi arkadaşlar, burada kalın” demekle gerçekleşecek bir iş değil. Öğrenci, kendisine sunulan iş imkanlarıyla, şehirdeki kültürel imkanlarla “Burada yaşanır, ben burada kalacağım” diyebilmeli.
GELEN MEMUR,
BURADA KALIYOR MU?
Aynı konu, Afyonkarahisar’a gelen memurlar için de geçerli. Memurlar, Afyonkarahisar’ı “atlama tahtası” görmek yerine “yaşanabilir bir kent” olarak görmeli. Memur olarak tanımlanan kesim içinde akla gelebilecek her kesimden kişiye rastlamak mümkün. Zevkleri ayrı, yaşam tarzları ayrı ama “şehirleri” aynı olabilir.
İSTİHDAMIN ARTMASI LAZIM
İşçi kesiminin de Afyonkarahisar’da kalmasını sağlamak gerekiyor. Afyon’a gelen bir işçi, kalıcı olarak istihdam edilmiyorsa, belirli bir süre sonra memleketine dönüyor. Kalıcı istihdam için ise sadece otel yatırımı yetmiyor. Otellerin yanı sıra fabrika yatırımlarının vilayete çekilmesi, genel bir istihdam imkanının sağlanması zorunlu. Bununla ilgili çalışmaların olduğunu duyuyoruz ama, yeterli mi bilmiyoruz.
ALIŞKANLIKLAR DEĞİŞMELİ
Şehirdeki nüfusun artması, aslında şehrin yapısıyla da ilgili. Buraya geleni burada tutmak, aynı zamanda başka kişilerin de buraya gelmesini sağlamak anlamını taşıyor. Hiç tanıtım yapılmasa, hiçbir şeyin başkenti ilan etmesek bile kendimizi; Afyonlu olmayan kişilerin kulaktan kulağa yaptığı reklam bile, Afyonkarahisar’ın nüfusunu 800 binlere çıkarır. Bunun için de “yüksek kira”, “erken kepenk indirilmesi” gibi alışkanlıkların değiştirilmesi, yardımseverliğin artırılması, nezaketsizliklerin asgari düzeye düşürülmesi, velhasıl yöneticisinden yönetilene topyekün bir bilinç gerekiyor.
Öyle bir şehir ortaya çıkarmalıyız ki, dışarıdan gelen doyamasın… Şehrin tadı damağında kalsın.
Şehri doğrudan etkileyen konuların başında nüfus geliyor. Mevcut iktidara muhalif olanlar “İlimiz göç veriyor. Rakamlar da bunu ortaya koyuyor” derken, mevcut iktidar yetkililerinin temel tezi ise şöyle:
“Nüfus daha önce şişirilmiş vaziyette yansıtılmıştı. Adrese dayalı nüfus sayımı sistemiyle bu şişirmeler bertaraf edildi.”
İki tarafın da haklı olduğu yönler var elbette. Afyonkarahisar’ın nüfus artışı, göç alma durumu, göç verme durumu “nüfusun arttığına yönelik” bir izlenim bırakmıyor.
Bununla birlikte bazı ilçelerde “olmayan” nüfusun “varmış” gibi yazılması da, yaşanan bir hadise.
BÜYÜKŞEHİR
YOLUNDA HÜLLE Mİ?
Ancak “nüfus şişirildi” diyerek önceki iktidarlara haklı eleştiriler yönelten şimdiki iktidar mensuplarının, konu “Büyükşehir” olduğunda, “Gurbetteki vatandaşlarımızın nüfuslarını buraya aldıralım da Büyükşehir olalım” gibi fikirleri savunmaları, hayli dikkat çekici.
Allah’tan adrese dayalı nüfus sistemi, bu tür bir “hülle”ye izin vermemiş.
Sistem izin verse, nüfus olarak geliştiğimizi farz edip kafamızı yormayacağız zira.
AZ GİBİ GÖRÜNEN UZUN YOL
Büyükşehir olmak için 750 bin nüfus gerekiyor. 700 binden saymaya başlayınca az bir yolumuz kalmış gibi görünüyor. 50 bin dediğimiz nedir ki? Fakat Büyükşehir Yasası örnek alınabilir mi, meçhul. Afyonkarahisar’ın nüfusu bundan sonra 750 bine ulaşsa bile “Yasa bir kereliğine çıkarıldı, emsal teşkil etmez” denebilir de, denilmeyebilir de.
2023’TE 706 BİN NÜFUS
Yerel gazetelerde okumuşsunuzdur. Türkiye İstatistik Kurumu, 81 vilayet için “nüfus öngörüleri” hazırladı. Hangi vilayetin 2023 yılında ne kadar nüfusa sahip olacağı ile ilgili tahmin yürütülen verilere göre Afyonkarahisar, beklenilen nüfus düzeyine ulaşamıyor. TÜİK’e göre Afyonkarahisar, 2023 yılında 706 bin nüfusa sahip olacak. Bu demektir ki, nüfus artışımız, aldığımız göç bu seyirde devam ederse, şekil değişmeyecek. Büyükşehirlilik, “hayaldi, hayal kalacak.”
ÖĞRENCİLERİN
İKAMETGAHLARI NERESİ?
Peki nüfus nasıl artar? Afyon Kocatepe Üniversitesi’nde 36 bin öğrenci bulunuyor. Bu öğrencilerin kaçta kaçının ikametgahı, Afyonkarahisar’da? Hiç araştırıldı mı? Öncelikle öğrencileri burada kalmaya, ikamet etmeye teşvik gerekli. Tabii bu, “Haydi arkadaşlar, burada kalın” demekle gerçekleşecek bir iş değil. Öğrenci, kendisine sunulan iş imkanlarıyla, şehirdeki kültürel imkanlarla “Burada yaşanır, ben burada kalacağım” diyebilmeli.
GELEN MEMUR,
BURADA KALIYOR MU?
Aynı konu, Afyonkarahisar’a gelen memurlar için de geçerli. Memurlar, Afyonkarahisar’ı “atlama tahtası” görmek yerine “yaşanabilir bir kent” olarak görmeli. Memur olarak tanımlanan kesim içinde akla gelebilecek her kesimden kişiye rastlamak mümkün. Zevkleri ayrı, yaşam tarzları ayrı ama “şehirleri” aynı olabilir.
İSTİHDAMIN ARTMASI LAZIM
İşçi kesiminin de Afyonkarahisar’da kalmasını sağlamak gerekiyor. Afyon’a gelen bir işçi, kalıcı olarak istihdam edilmiyorsa, belirli bir süre sonra memleketine dönüyor. Kalıcı istihdam için ise sadece otel yatırımı yetmiyor. Otellerin yanı sıra fabrika yatırımlarının vilayete çekilmesi, genel bir istihdam imkanının sağlanması zorunlu. Bununla ilgili çalışmaların olduğunu duyuyoruz ama, yeterli mi bilmiyoruz.
ALIŞKANLIKLAR DEĞİŞMELİ
Şehirdeki nüfusun artması, aslında şehrin yapısıyla da ilgili. Buraya geleni burada tutmak, aynı zamanda başka kişilerin de buraya gelmesini sağlamak anlamını taşıyor. Hiç tanıtım yapılmasa, hiçbir şeyin başkenti ilan etmesek bile kendimizi; Afyonlu olmayan kişilerin kulaktan kulağa yaptığı reklam bile, Afyonkarahisar’ın nüfusunu 800 binlere çıkarır. Bunun için de “yüksek kira”, “erken kepenk indirilmesi” gibi alışkanlıkların değiştirilmesi, yardımseverliğin artırılması, nezaketsizliklerin asgari düzeye düşürülmesi, velhasıl yöneticisinden yönetilene topyekün bir bilinç gerekiyor.
Öyle bir şehir ortaya çıkarmalıyız ki, dışarıdan gelen doyamasın… Şehrin tadı damağında kalsın.
