31 Ocak 2013 Perşembe 02:00:00
Ülke gündemini takip edenler “Ordu’da general kalmadı” sözüyle başlayan ve çeşitli yorumlarla devam eden sohbetlerin içerisindeler bugünlerde.
Yorumlarda kötü günlerin senaryoları yazılıyor ve derin eyvahlar içerisine giriliyor. Haklılar…
Düşünün bir kere, zamanında Rusya’dan kaçanlar Türk’e, Türkiye’ye sığındı. Bulgarlar’dan kaçanlar Türkiye’ye sığındı. Çin’in elinden kurtulanlar Türkiye’ye sığındı, hala sığınmak için çırpınıyor. Suriye’den kaçan on binler Türkiye’ye sığındı, sığınıyor. Daha dün Saddam’dan kaçan yüz binlerce Kürt Türkiye’ye sığınmamış mıydı? Hatta tarihte Yahudiler bile bu topraklara, bu millete sığınmamış mıydı?
Olmamasını dileriz ama, olması muhtemel şeyleri şöyle bir düşünelim isterseniz:
Diyelim ki “Kuzey Kürdistan” kuruldu ve diyelim ki Kıbrıs ya da Ege meselesi yüzünden Yunanistan’la kavga ettik. AB ve ABD’yi arkasına alan palikaryalar Ege ve Akdeniz’den Türk milletini bir yerlere doğru sürmeye başladı?
Allah muhafaza, o gün gelirse biz nerelere gideriz? Dün yüz binler halinde bize geldiklerinde kucak açtığımız “Kürdistan”a mı? Ermenistan mı? Suriye mi? Balkanlar’a mı? Rusya mı? Ya İran, kabul eder mi bizi? Olmaz ya, aradan bir koridor açılsa Suudi Arabistan “Gelin kardeşlerim” der mi bize? Ya İsrail???
Geleni kabul etmek, kucak açmak bu millete has bir özellik olsa gerek. Bu geçmişte böyle olduğu gibi, inanıyoruz ki gelecekte de böyle olacaktır. Yenilen onca kazığa rağmen bu millet gelene kucak açmaya devam edecektir. Ekmeğimizi bölüp verdiğimiz insanların bizi sırtımızdan hançerlemesine yabancı değiliz çünkü biz. Bugün övgüler yağdırılan bu topraklara, bu millete ele geçen ilk fırsatta çullananları unutmadı hafızalarımız. Hala bizden tazminat isteyenler, bağımızı, bahçemizi, tarlamızı “bizim” diye sahiplenenler yok mu?
Yüzyılların hesapları hep bu yönde sürdürülüyor. Hesaplar emin adımlarla sonuca doğru götürülmeye çalışılıyor. Ama görüyoruz ki herkesin bir hesabı olduğu gibi Yüce Allah’ın da bir hesabı var.
Bunları söyleyenlere bugünlerde “ırkçı” denilse de biz inandığımız hakikati anlatmaya çalışıyoruz.
Kastımız bugün konuğumuz olan Suriyeliler, Iraklılar, İranlılar değil. Bir genelin fotoğrafını çekmeye çalışıyoruz. Bugün bu topraklarda misafir olanlara el vermezsek geçmişimizi reddetmiş oluruz. Ama el verirken, neyi ne olduğunu da iyi bilmeliyiz.
Ülke gündemini takip edenler “Ordu’da general kalmadı” sözüyle başlayan ve çeşitli yorumlarla devam eden sohbetlerin içerisindeler bugünlerde.
Yorumlarda kötü günlerin senaryoları yazılıyor ve derin eyvahlar içerisine giriliyor. Haklılar…
Düşünün bir kere, zamanında Rusya’dan kaçanlar Türk’e, Türkiye’ye sığındı. Bulgarlar’dan kaçanlar Türkiye’ye sığındı. Çin’in elinden kurtulanlar Türkiye’ye sığındı, hala sığınmak için çırpınıyor. Suriye’den kaçan on binler Türkiye’ye sığındı, sığınıyor. Daha dün Saddam’dan kaçan yüz binlerce Kürt Türkiye’ye sığınmamış mıydı? Hatta tarihte Yahudiler bile bu topraklara, bu millete sığınmamış mıydı?
Olmamasını dileriz ama, olması muhtemel şeyleri şöyle bir düşünelim isterseniz:
Diyelim ki “Kuzey Kürdistan” kuruldu ve diyelim ki Kıbrıs ya da Ege meselesi yüzünden Yunanistan’la kavga ettik. AB ve ABD’yi arkasına alan palikaryalar Ege ve Akdeniz’den Türk milletini bir yerlere doğru sürmeye başladı?
Allah muhafaza, o gün gelirse biz nerelere gideriz? Dün yüz binler halinde bize geldiklerinde kucak açtığımız “Kürdistan”a mı? Ermenistan mı? Suriye mi? Balkanlar’a mı? Rusya mı? Ya İran, kabul eder mi bizi? Olmaz ya, aradan bir koridor açılsa Suudi Arabistan “Gelin kardeşlerim” der mi bize? Ya İsrail???
Geleni kabul etmek, kucak açmak bu millete has bir özellik olsa gerek. Bu geçmişte böyle olduğu gibi, inanıyoruz ki gelecekte de böyle olacaktır. Yenilen onca kazığa rağmen bu millet gelene kucak açmaya devam edecektir. Ekmeğimizi bölüp verdiğimiz insanların bizi sırtımızdan hançerlemesine yabancı değiliz çünkü biz. Bugün övgüler yağdırılan bu topraklara, bu millete ele geçen ilk fırsatta çullananları unutmadı hafızalarımız. Hala bizden tazminat isteyenler, bağımızı, bahçemizi, tarlamızı “bizim” diye sahiplenenler yok mu?
Yüzyılların hesapları hep bu yönde sürdürülüyor. Hesaplar emin adımlarla sonuca doğru götürülmeye çalışılıyor. Ama görüyoruz ki herkesin bir hesabı olduğu gibi Yüce Allah’ın da bir hesabı var.
Bunları söyleyenlere bugünlerde “ırkçı” denilse de biz inandığımız hakikati anlatmaya çalışıyoruz.
Kastımız bugün konuğumuz olan Suriyeliler, Iraklılar, İranlılar değil. Bir genelin fotoğrafını çekmeye çalışıyoruz. Bugün bu topraklarda misafir olanlara el vermezsek geçmişimizi reddetmiş oluruz. Ama el verirken, neyi ne olduğunu da iyi bilmeliyiz.
