30 Aralık 2013 Pazartesi 02:00:00
“Büyük adam, büyük olduğunu, fakat bu büyüklüğün küçük olduğunu bilir.”
Andre Maurois
Bilgi nasıl tekrar edilmediğinde, kullanılmadığında kaybediliyorsa, arkadaşlık ve dostluklar da tekrar edilmediklerinde kaybedilirler. Yıpranan kitap aslında sayfalarına hiç el değdirilmemiş kitaptır. Okumaktan lime lime olmuş kitap canlıdır. Dostlukların, arkadaşlıkların varlığı da, işletilmedikleri takdirde bir zandan ibarettir.
Bir dostunuzun var olduğunu düşünüyorsunuz ama; en son ne zaman onunla konuştunuz, dertleştiniz, haberleştiniz? En son ne zaman ona bir şeyler verdiniz ya da ondan bir şeyler istediniz?
Uzun zaman boyunca var olduğunu zannettiğiniz, bunun için de hiçbir tekrar etmediğiniz bir dosta “merhaba” demek istediğinizde bir de bakmışız meğer o yokmuş…
Öyle bir dostluk ki hiç olmamış gibi…
Bahçenizde çiçekler olduğunu söyleyebilir misiniz? İşte onlar orada duruyorlardır. Ama onlara bakmamışsanız, çoktan kurumuşlardır.
Bilgi gibi dostluklar da zaman zaman vurgulama ister. Bu vurgulamalar zaten bizim insani görevlerimizdir ve dostlukların pekişmesi için önemli fırsatlardır. Mutlu günlerinde dostlarımızın yanında olmak, acılı günlerinde onlara güç vermek, ilişkileri uzun ömürlü ve nitelikli kılar.
Şu veya bu şekilde size katılmış, sizinle kesişmiş hiçbir bilgiyi, insanı kaybetmeyiniz. Hayatın bize kendiliğinden getirdiği kazançları sağa-sola savurmayınız.
Bugün ihtiyaç duyduğumuz bir çok şey bizim elimize gelmiş, sonra geçip gitmiştir. Dün için yapılacak bir şey yoktur. Bugün ise bütün eksikliklerin, bütün yanlışların telafisi için muazzam bir fırsat, harika bir nimettir.
Sırf tembellik, ihmalkarlık, düşüncesizlik yüzünden kaybettiğimiz ne kadar çoktur.
“Büyük adam, büyük olduğunu, fakat bu büyüklüğün küçük olduğunu bilir.”
Andre Maurois
Bilgi nasıl tekrar edilmediğinde, kullanılmadığında kaybediliyorsa, arkadaşlık ve dostluklar da tekrar edilmediklerinde kaybedilirler. Yıpranan kitap aslında sayfalarına hiç el değdirilmemiş kitaptır. Okumaktan lime lime olmuş kitap canlıdır. Dostlukların, arkadaşlıkların varlığı da, işletilmedikleri takdirde bir zandan ibarettir.
Bir dostunuzun var olduğunu düşünüyorsunuz ama; en son ne zaman onunla konuştunuz, dertleştiniz, haberleştiniz? En son ne zaman ona bir şeyler verdiniz ya da ondan bir şeyler istediniz?
Uzun zaman boyunca var olduğunu zannettiğiniz, bunun için de hiçbir tekrar etmediğiniz bir dosta “merhaba” demek istediğinizde bir de bakmışız meğer o yokmuş…
Öyle bir dostluk ki hiç olmamış gibi…
Bahçenizde çiçekler olduğunu söyleyebilir misiniz? İşte onlar orada duruyorlardır. Ama onlara bakmamışsanız, çoktan kurumuşlardır.
Bilgi gibi dostluklar da zaman zaman vurgulama ister. Bu vurgulamalar zaten bizim insani görevlerimizdir ve dostlukların pekişmesi için önemli fırsatlardır. Mutlu günlerinde dostlarımızın yanında olmak, acılı günlerinde onlara güç vermek, ilişkileri uzun ömürlü ve nitelikli kılar.
Şu veya bu şekilde size katılmış, sizinle kesişmiş hiçbir bilgiyi, insanı kaybetmeyiniz. Hayatın bize kendiliğinden getirdiği kazançları sağa-sola savurmayınız.
Bugün ihtiyaç duyduğumuz bir çok şey bizim elimize gelmiş, sonra geçip gitmiştir. Dün için yapılacak bir şey yoktur. Bugün ise bütün eksikliklerin, bütün yanlışların telafisi için muazzam bir fırsat, harika bir nimettir.
Sırf tembellik, ihmalkarlık, düşüncesizlik yüzünden kaybettiğimiz ne kadar çoktur.
