Her kesimde benlik artıyor. Aslında dünya da da böyle. Kan, gözyaşı bitmiyor. Biz Türk milleti olarak da asaletimizden gelen vasfımızı koruyamaz olduk.
Toplumsal faaliyetler başta olmak üzere, ticaret ve aile hayatında bencillik nedeniyle huzur, dirlik kalmıyor.
Aileler parçalanıyor. Koskoca evlerde iki-üç kişi yaşıyor. Mekanlar genişliyor, gönüller daralıyor. Yaşlılar yalnızlığa terk ediliyor. Küçükler büyükleri saymıyor, büyükler küçükleri dikkate almıyor. Aile fertleri kendi aralarında konuşamıyor. Baba, çocuklar ya da kardeşler mahkeme kapılarında geleceklerini hakimin kararına terk etmişler. Ne acı değil mi? Sanki öbür dünyaya götürecekler.
Eşler arasında huzursuzluk bitmiyor. Mutlu değiller. Evlenmeler gecikiyor, boşanmalar çoğalıyor. Çocuklar sağlıksız büyüyor. Geleceğimiz kararıyor.
Ticarette ortaklıklar yürümüyor. Gücümüzü birleştirmiyor, sermayeleri küçültüyoruz. Büyük balık küçükleri daha kolay yutuyor. Faydalı bir faaliyet dahi, kendilerine fayda sağlananlar tarafından engellenmeye çalışılıyor. Hayatında bir işçi çalıştırmamış olanlar 50 işçi çalıştıranın dedikodusunu yapıyor. Üretmeye çalışanın başarısı, ömrü dedikodu ile geçen yaşlı züğürtün çenesini yoruyor. Sonra da eleştirdiğinden iş, aş bekliyor. Hiç bir şey yapamazsa iftira atıyor.
Siyasette gelince; Aynı ideolojiye sahip olanlar dahi bırakın amaçlarında birleşmek hiç sebep yokken selam alıp veremez duruma düşüyor. Siyaset alanı fikir ve hizmet üretmek yerine eli boşların dedikodu üretim yerleri oluyor. Yetkiyi alanlar geçmişlerini unutuveriyor. Hava bin beşyüz. Kelle kesen kör hasan tipler! Rakip gördüklerini fark edince sırtını dönen, suratsızlaşan seçilmişlere ne demeli? İtibarsızlarla yol yürüyenler. Nankörlük, vefasızlık, ikiyüzlülük, iftira, emek hırsızlığı, arsızlık, yüzsüzlük hepsi bu arenada. Kimin dost, kimin düşman olduğu belli değil. Millet hizmet beklerken hizmet makamındakilerin duygu ve hırsları mantıklarının kilometrelerce önünde gidiyor. Vebalin ağırlığının farkında değiller.
Tabi dir ki birlik ve dirliğin olmadığı yerde başarı da olamıyor.
Tek sebep; "Ben" duygusu. Hepimize zarar veriyor.
Ne zaman ki " BİZ" olabilirsek hedefe ulaşacağız. Yoksa durumumuz iyi değil.
Şimdi "BİZ" olma zamanıdır.
