Aslında gezerken okuyan bilir. Hem gezen hem okuyan… Ama en çok merak eden bilir. Merak öğrenmeye sebeptir. Bilgiyi geliştirir, hayatı güzelleştirir.
Bakmayın “cehalet erdemdir” dediklerine… Bu durum aslında, bilgi ile artan farkındalığın yoruculuğudur. Hele ki çok duyarlıysan, bilmek azap halini alır ve cehalete kaçmak istersin. Buradan çıkan sonuç; bazen bilmemek iyi olabilir. Ya da bilsen de bilmiyormuş gibi yapmak. Sonucunu değiştirmeyeceğin konulara takılma gibi. Bildikçe yükün, hassasiyetin ,duygusallığın ve üzüntün artar. Sorumsuzluk demiyorum ama birazcık boş vermek. Yerel tabirle; “lenn amaannn” diyebilmek. Yapabilirsen! Yapamazsan vakit kaybedersin, takıntıların artar. Cehalet erdem değildir, ama bazen rahatlatabilir.
Yarı cahillik nasıl bir şeydir?
Biri sana gelir; “ben bu konuda cahilim” der ve ona öğretirsin, cehaleti gider. Ancak bildiğini sanan cahillere hiçbir şey yapamazsın. Onlara yarı cahil deriz ve bunları gördüğün zaman, arkana bakmadan hızla uzaklaş. Albert Einstein ; “Cehalet ne güzel şey, Her şeyi biliyorsun.” der. “Yarım imam dinden, yarım doktor candan eder.” denir ya. Sizce yarım cahil kime eder? Bence hem kendine, hem çevresine eder. İnsanlığa eder. Cahillik zararlı ama kolaya kaçmaktır.
Çevrenizde mutlaka vardır; Her şeyi bildiğini sanan, ama hiçbir şeyi tam bilmeyenler. “Çok bilmişler.” Esas tehlikeli olan bilmediklerini bilmediklerindendir. Böyle olunca eksikliklerini gidermeye çalışmazlar. Hep konuşurlar, hiç dinlemezler. Üzerine düşmeyen işlere burnunu sokarlar.
Özetlersek değerli dostum; Her konuda mevcut olan dengeyi burada da kurabilir, okurken gezen ve merak eden olursak bilgiye ulaşırız. Bilgi saygıyla yoğrulursa güzeldir. Kem aletle, kemalat olmaz.
SON
DAKİKA
