“Tarihini bilmeyen geleceğine yön veremez” deriz ya… Bugün bu eksikliğimizi konuşalım.
Öncelikle belirtmeliyim ki, tarihimizi bilmemekte kusur çocuklarımızda değil. Kusur bizlerde.
Biz nasıl bir kuşak yetiştirdik ki; İşgal edilmiş olan ülkemizin ne halden geldiğini bilmiyor. Kurtuluş savaşını bilmiyor. Ülkemizin işgal edilmiş olduğunu ve bu toprakların nasıl işgalden kurtarılıp VATAN yapıldığını, Mustafa Kemal Atatürk’ün, silah arkadaşlarının ve yüce milletimizin nasıl mücadele verdiğini bilmiyor.
Selçukluyu bilmiyor. Osmanlıyı bilmiyor.
Kocatepeyi, Dumlupınar’ı, Çanakkaleyi bilmiyor.
Bir sokak röportajında izlemiş ve üzülmüştüm. Çoğunluğu genç yirmiye kadar kişiye soruluyor; “Fatih İstanbul’u kimlerden aldı?” Yüzde 90’ ı doğru cevap veremiyor. Hatta bazıları alaycı tavırla “benden aldı.” gibi cevaplar veriyor.
Peki neden böyleyiz? Ailenizde tarih öğretmeni olmak isteyen var mı? Yok. Çünkü ataması olmuyor. Yani ekmek yok. Tarihi çok sevse de yutkunup tercih yapamıyor. Birçok öğretmenlikte böyle. Çocuğa devlet olarak 20 yıl yatırım yapıyoruz, sonra da git ne halin varsa gör diyoruz.
Şimdi soralım kendimize; Tarih öğretmeninin hükümsüz olduğu ülkede tarih öğretilebilir mi? Tarihimizin öğrenilmesine önem versek, tarih öğretmenliği de kıymetli olur.
Tekraren diyorum ki; Çocuklarımıza tarihi öğretemiyorsak suç onlarda değil, bizde ve idarecilerimizde.
Ama yolumuz yanlış. Genelde eğitimi çözemediğimiz gibi…
