7 Ocak 2013 Pazartesi 02:00:00
Değerli dostlarım; bazı haftalar siyasetten uzaklaşıp, sosyal veya edebi konuları yazacağız. Çünkü erdemli insan yetiştiremezsek, dürüst siyaseti de yerleştiremeyiz.
Her insanın bir şeref anlayışı vardır. Bir kısım insanlar şerefi; mal, mülk sahibi olmakta, mevkii ve makama kavuşmakla olacağını sanmaktadır.
Hâlbuki mal ile evlat ile mevki ve rütbe ile kibirlenmek insana yakışmaz. Çünkü bunlar, insanın kendinde bulunan üstünlükler değildir. Bunlar kötü kimselerde de bulunabilir. Karun’un da çok malı vardı, malı ile beraber helak oldu.
Mal ve mevki, makam hırsı kötü huylardandır. Hadis-i Şerif’te “iki aç kurt, bir koyun sürüsüne girdiği zaman yaptıkları zarardan, mal ve şöhret hırsının yapacağı zarar daha çoktur.” bildirilmektedir. Bazı insanlara bakıyorum da sanki sıfatları isimlerinden ve kişiliklerinden önde gelecekmiş yanılgısı içinde sadece gösteriş, görüntü, rütbe ve unvan peşindeler. Kısacası acınacak haldeler.
Mal ve makam, şeref vesilesi olsaydı, hırsızların az zamanda bile olsa şerefli kimseler olmaları gerekirdi. Yine dinimiz; “İnsanların en hayırlısı insana hizmet edendir.” buyuruyor. İnsanların en hayırlısı zengin olandır veya fakir olandır demiyor.
Birçok derebeyler, mevki sahibi iken, hepsi yok olmuş, kalan sadece zulümleri olmuştur.
Konuyla ilgili, tarihten bir örnek verecek olursak: Hz. Ömer, Şam’ı ziyaret ettiğinde ordunun kumandanı, büyük bir kalabalıkla karşılaşır.
Hz. Ömer ve kölesi tek deveye nöbetleşe binerek geliyorlardı. Şehre girişte, sıra köleye gelmiş, Hz. Ömer, devenin yularından çekmekte ve köle devenin üzerindedir. Bunu gören kumandan;
-Efendim, bütün Şam’lılar bilhassa Rumlar Müslümanların halifesini görmek için toplandılar, size bakıyorlar. Bu yaptığınızı nasıl izah edebilirsiniz? Sizi küçümseyecekler; dediğinde, Hz. Ömer buyurdu;
-Yaa Kumandan! Senin bu sözünü işitenler, insanın şerefini, vasıtaya binerek gitmekte ve süslü elbiseler giymekte sanacaklar. Allahu Teâlâ bizleri Müslümanlıkla şereflendirdi. Bundan başka şeref ararsak, Cenab-ı Hak bizi zelil eder.
1400 sene önce yaşanmış olaydan çok dersler çıkarılacaktır.
Biz de hem Müslümanlıkla ve hem de Türklük’le şereflendiğimiz için Allahımıza şükretmeliyiz.
Değerli dostlarım; bazı haftalar siyasetten uzaklaşıp, sosyal veya edebi konuları yazacağız. Çünkü erdemli insan yetiştiremezsek, dürüst siyaseti de yerleştiremeyiz.
Her insanın bir şeref anlayışı vardır. Bir kısım insanlar şerefi; mal, mülk sahibi olmakta, mevkii ve makama kavuşmakla olacağını sanmaktadır.
Hâlbuki mal ile evlat ile mevki ve rütbe ile kibirlenmek insana yakışmaz. Çünkü bunlar, insanın kendinde bulunan üstünlükler değildir. Bunlar kötü kimselerde de bulunabilir. Karun’un da çok malı vardı, malı ile beraber helak oldu.
Mal ve mevki, makam hırsı kötü huylardandır. Hadis-i Şerif’te “iki aç kurt, bir koyun sürüsüne girdiği zaman yaptıkları zarardan, mal ve şöhret hırsının yapacağı zarar daha çoktur.” bildirilmektedir. Bazı insanlara bakıyorum da sanki sıfatları isimlerinden ve kişiliklerinden önde gelecekmiş yanılgısı içinde sadece gösteriş, görüntü, rütbe ve unvan peşindeler. Kısacası acınacak haldeler.
Mal ve makam, şeref vesilesi olsaydı, hırsızların az zamanda bile olsa şerefli kimseler olmaları gerekirdi. Yine dinimiz; “İnsanların en hayırlısı insana hizmet edendir.” buyuruyor. İnsanların en hayırlısı zengin olandır veya fakir olandır demiyor.
Birçok derebeyler, mevki sahibi iken, hepsi yok olmuş, kalan sadece zulümleri olmuştur.
Konuyla ilgili, tarihten bir örnek verecek olursak: Hz. Ömer, Şam’ı ziyaret ettiğinde ordunun kumandanı, büyük bir kalabalıkla karşılaşır.
Hz. Ömer ve kölesi tek deveye nöbetleşe binerek geliyorlardı. Şehre girişte, sıra köleye gelmiş, Hz. Ömer, devenin yularından çekmekte ve köle devenin üzerindedir. Bunu gören kumandan;
-Efendim, bütün Şam’lılar bilhassa Rumlar Müslümanların halifesini görmek için toplandılar, size bakıyorlar. Bu yaptığınızı nasıl izah edebilirsiniz? Sizi küçümseyecekler; dediğinde, Hz. Ömer buyurdu;
-Yaa Kumandan! Senin bu sözünü işitenler, insanın şerefini, vasıtaya binerek gitmekte ve süslü elbiseler giymekte sanacaklar. Allahu Teâlâ bizleri Müslümanlıkla şereflendirdi. Bundan başka şeref ararsak, Cenab-ı Hak bizi zelil eder.
1400 sene önce yaşanmış olaydan çok dersler çıkarılacaktır.
Biz de hem Müslümanlıkla ve hem de Türklük’le şereflendiğimiz için Allahımıza şükretmeliyiz.
