İstişare sünnettir. Danışmak, insanı pişman olmaktan koruyan bir kale gibidir.
Günümüzde cemiyet adamı konumundaki insanların dahi bu sünneti pek yerine getiremediğini görüyoruz. Hatta toplumu yönlendiren bu insanlar için istişare sünnet değil farzdır bile. Çünkü devamlı ben bilirim görüşü ile karar veren insanlar genelde yanılmaktadırlar. Bu anlayış kolektifliğe aykırıdır, ideal ekip ve yöneticiliğe terstir.
Muhterem okuyucum; Peygamber Efendimiz (S.A.V) ashabı ile istişare eder bazen bir iş için akıl takva ve hikmet sahibi olan kişilere danışırdı. Bir iş neticesine göre ölçüdür. Sonu hayır mı yoksa şer mi biteceğini bilemeyebiliriz. Olmasını şiddetle arzu ettiğimiz bir iş bizim için çok kötü ve tehlikeli olabilir. Aksine, olmamasını istediğimiz bir iş de bizim için çok hayırlı olabilir. Bu nedenle de Salih ve dost kimselerle istişare etme zarureti vardır. Çünkü ehli ile danışarak yapılan işin neticesi hayırlı olur.
Onun için; “danışan dağ aşmış danışmayan düz ovada şaşmış “veya “meşveretsiz yapılan işten hayır gelmez “sözlerini çok önemsemeliyiz.
Cemiyetimizde birçok kavganın istişare ve yakın diyalog eksikliğinden kaynaklandığını düşünüyorum.
Birbiri hakkında kötü şeyler düşünen ve söyleyen iki kişiyi bir araya getirip konuşturduğumuzda genellikle birçok yanlış anlaşılmanın olduğunu ve bunu da istişare ve diyalog eksikliğinin giderilmediğinden kaynaklandığını, ancak bu arada geçen sürenin de boşa geçmiş olduğunu birçok kez göreceğinizden eminim.
Birbirimize sırtımızı değil, yüzümüzü dönmeliyiz.
Birbirimizin ayaklarına değil, yüzümüze bakmalıyız.
“Ben bilirim” değil, “birlikte başaralım” demeliyiz.
Birbirimize somurtmayalım, sıkıntıları konuşalım.
Netice olarak; istişare etmekle insanların hiçbir şey kaybetmeyeceğini, istişarede çok hayır olduğunu bilmemiz gerekiyor. Bunun hepimize faydası vardır.
Ramazan ayınızın mübarek ve hayırlara vesile olsun.
SON
DAKİKA
