9 Ağustos 2011 Salı 03:00:00
Kaynağı ve nedeni belli olmayan bir “körfez sermayesi” hayranlığımız var. Bunların başında Kuveyt ve Katarlılar geliyor. Onlardan para gelsin de nasıl gelirse gelsin.
“Arsalarımızı, gökdelenlerimiz, alışveriş merke-zimiz bankalarımız var. Gel Katarlı din kardeşim gel… Sen de gel. Seç seç al. Gözlerimiz yollarda kaldı. Getirin Petro-dolarları da elimizdeki avucumuzdakileri de satalım. Dolarları afiyetle yiyelim.” anlayışı bizi nereye götürecek?
Değerli dostum; Körfez sermayesini gelsinler iş kursunlar, iş imkânı sağlasınlar, işsizliğimiz azalsın, üretim yapsınlar diye beklemiyoruz. Bizim sahip olduklarımıza sahip olsunlar diye bekliyoruz.
Efendim; Kuveyt’in milli geliri 120 milyar dolar, bizim 2011 milli gelir hedefimiz 780 milyar dolar. Kuveyt’in nüfusu 2,7 milyondur. Dünyanın 4. Petrol üreticisi.
Katarda 1,4 milyon insan yaşıyor. 16. Petro üreticisi ve en büyük sıvılaştırılmış doğalgaz ihracatçısı. Milli geliri 128 milyar dolar.
Görülüyor ki; bizim rakamlarımız, bazılarının hayran olduğu petrol zengini körfez ülkelerinden daha varlıklı olduğumuzu, bizim banka imkânlarımızın petrol zenginlerinin “baba bankası” imkânlarından daha güçlüdür.
Kendimizi küçük görmeyelim. Petrolümüz yok ama (hatta beklide var ancak!), olanlardan daha fazla döviz gelirimiz var. Paradan önemli insan gücümüz var. Sadece iyi değerlendirelim yeter. Sanki biz bankacılığı bilmiyoruz da onlardan mı öğreneceğiz?
Kusura bakılmasın; Adalar sahilinde dikilip, körfez sermayesini bekleyenleri, Kuveytliler, Katarlılar banka almaya, şirket almaya, gayrimenkul almaya gelecek diye göbek atanları gördükçe insanın kafası karışıyor.
Kendimizi eleştirelim ama lütfen insanımızı küçük görmeyelim. Asaletimizi ayaklar altına aldırmayalım. Rakamlara da birazcık bakalım da ne olduğumuzu bilelim.
Muhterem okuyucum; biz ülke olarak kendi imkânlarımızın farkında değiliz. Yabancı hayranlığımız gözümüzü sanki kör etmiş. Doğal zenginliğimiz, yer altı kaynağımız, insan gücümüz çok önemli bir imkândır. Özümüze dönüp, tüketmek yerine üretmeyi hedefleyelim. Çalışalım, çalışalım, çalışalım.
Kaynağı ve nedeni belli olmayan bir “körfez sermayesi” hayranlığımız var. Bunların başında Kuveyt ve Katarlılar geliyor. Onlardan para gelsin de nasıl gelirse gelsin.
“Arsalarımızı, gökdelenlerimiz, alışveriş merke-zimiz bankalarımız var. Gel Katarlı din kardeşim gel… Sen de gel. Seç seç al. Gözlerimiz yollarda kaldı. Getirin Petro-dolarları da elimizdeki avucumuzdakileri de satalım. Dolarları afiyetle yiyelim.” anlayışı bizi nereye götürecek?
Değerli dostum; Körfez sermayesini gelsinler iş kursunlar, iş imkânı sağlasınlar, işsizliğimiz azalsın, üretim yapsınlar diye beklemiyoruz. Bizim sahip olduklarımıza sahip olsunlar diye bekliyoruz.
Efendim; Kuveyt’in milli geliri 120 milyar dolar, bizim 2011 milli gelir hedefimiz 780 milyar dolar. Kuveyt’in nüfusu 2,7 milyondur. Dünyanın 4. Petrol üreticisi.
Katarda 1,4 milyon insan yaşıyor. 16. Petro üreticisi ve en büyük sıvılaştırılmış doğalgaz ihracatçısı. Milli geliri 128 milyar dolar.
Görülüyor ki; bizim rakamlarımız, bazılarının hayran olduğu petrol zengini körfez ülkelerinden daha varlıklı olduğumuzu, bizim banka imkânlarımızın petrol zenginlerinin “baba bankası” imkânlarından daha güçlüdür.
Kendimizi küçük görmeyelim. Petrolümüz yok ama (hatta beklide var ancak!), olanlardan daha fazla döviz gelirimiz var. Paradan önemli insan gücümüz var. Sadece iyi değerlendirelim yeter. Sanki biz bankacılığı bilmiyoruz da onlardan mı öğreneceğiz?
Kusura bakılmasın; Adalar sahilinde dikilip, körfez sermayesini bekleyenleri, Kuveytliler, Katarlılar banka almaya, şirket almaya, gayrimenkul almaya gelecek diye göbek atanları gördükçe insanın kafası karışıyor.
Kendimizi eleştirelim ama lütfen insanımızı küçük görmeyelim. Asaletimizi ayaklar altına aldırmayalım. Rakamlara da birazcık bakalım da ne olduğumuzu bilelim.
Muhterem okuyucum; biz ülke olarak kendi imkânlarımızın farkında değiliz. Yabancı hayranlığımız gözümüzü sanki kör etmiş. Doğal zenginliğimiz, yer altı kaynağımız, insan gücümüz çok önemli bir imkândır. Özümüze dönüp, tüketmek yerine üretmeyi hedefleyelim. Çalışalım, çalışalım, çalışalım.
