Olumsuzluklara takılmak ilişkileri bozar. Özü bırakıp detaylarla uğraşmak çözümü zorlaştırıyor. Olması gereken “üzmek ve üzülmek olmayacak” parolası havada kalır
Harcanan ve kaybedilen zamanı, güzellikleri ertelediğimiz, kendimize ve sevdiklerimize zarar verdiğimiz ortadadır. Sadece bizim özel problemlerimiz yok, karşıdakinin de var. Kimse kusursuz değildir. Emek verilerek kazanılmış ilişkileri sudan sebeplerle yok saymak kolay yoldur.
Uzun süre uçuruma bakarsanız uçurumda size bakar ve kendine çeker. Kader gayrete aşıktır. Hoşgörü ve sevgi esastır. Saygı mecburidir. İnsanlar sıkıntılı günlerde daha çok yakın olmalıdır. Dostsa yanlışı ikaz etmelidir.
Sorun elbette olabilir. Çözümü de vardır. Görüşmemek sorun çözmez. Üzüldüğünüz bir konuya gün gelir gülümsersiniz. Hatta kızdığınız bir olay, güzel bir anıya dönüşebilir. Bu da kaderdir. Ve kaderin üstünde kader vardır. Olmuşu değiştiremezsiniz. Olacağa bakmak gerek.
Yarına göğüs germek için, bugünün değerini bilmeliyiz.
Değerli dostlar; Millet olarak kavgayı seviyoruz ve kendimizle de kavgalıyız. Çokça da en yakınımızla didişiriz. Sonuç; Mutsuz insan, sağlıksız insan demektir.
Her gün olumsuz düşünmek sevimsiz eder. İyi tanıdığımız ve sebepsiz bir şey yapmayacağını bildiğimiz “dostum “ dediğimizde de kusur ararız. Sevdiklerimizi üzer ve kaybederiz. Lütfen kendimize ve fabrika ayarlarımıza dönelim derim.
Dünya üç gündür. DÜN, BUGÜN ve YARIN.
Dün geçti. Yarınsa meçhul ve sır. Öyleyse bugünü yaşa.
Ömür dediğin;
Bir kundak, bir kefen…
Bir kahve ile yudumlarsın hayatı,
Damağında kalan bir tad kadardır dünya hayatı.
Son söz; Oturduğunuz küçük taşların üzerinden kalkın.Vakit kaybetmeden, lütfen!
