İş piyasasındaki personel sıkıntısı dayanılmaz hale gelmiştir.
İmalat sektöründen tutunda hizmet sektörüne kadar her yerde personel aranıyor. İşsizlikte var diyeceksiniz. Doğru. Ama işe göre personel yok. İşin hakkını verecek, sabredecek, meslek edinmek isteyen ve kanaat eden yok. Katmerli maaş! Maşallah sözde herkes her şeyi iyi yapıyor, ama icraata gelince bir şey yok. İşyerleri personelsizlikten kapanırken gençlerimiz kafeleri dolduruyor. Çoğunluğu lüks yaşıyor. Değirmenin suyu nereden geliyor?
Medyadaki bir haberde ; “ Elli yıllık meşhur köfteci eleman yokluğundan işyerini kapattı.” yazıyordu. Yazık değil mi elli yıllık emeğe?
Ülkemizde her beş gençten ikisi ne çalışıyor ne de okuyor. Açı bir durum değil mi? Geleceğimiz ne olacak diyoruz.
Peki bu gençler ne yaparlar? Gelecekle ilgili düşünceleri nedir? Amaçları var mıdır?
Amacımız gençlerimizi suçlamak değil. Onları da bu hale biz getirdik. Onlar bir yandan, biz bir yandan elbirliği ile dengeleri bozduk. Biz zorluk çektik , onlar çekmesin dedik şimdi hepimiz birlikte zorluk çekiyoruz.
Bolca diploma dağıttık. Belge verdik, bilgi veremedik. Hedef koyamadık. Ticarethane zihniyetli özel okulda okutmak için servet harcadık, gösterişten öteye gidemedik. Gençlerimizi karamsarlığa ittik.
Enflasyonu düşürmek için faizi yükselttik. Mal almak yerine faiz gelirini tercih ettik. Enflasyonu düşüremediğimiz gibi ticareti de, üretimi de bitirdik. Esnaf zor durumda, yaprak oynamıyor. Bir çok zorlukla ayakta kalmaya çalışıyorlar. Sonuç piyasalardaki daralma! Terazinin topuzunu kaçırdık.
Bunlar gerçek. İtirazı olan, bizim meslektaşlarımıza, lokanta işletmelerine, sanatkarlara, fabrikalara bakabilirler.
Elbette bu sadece şehrimizin problemi değil ama başta sayın valimiz olmak üzere İdareciler, siyasiler, eğitimciler, esnaf kuruluşları bu konuya çözüm aramak zorundalar. Kısmen de olsa bir şeyler yapılabilir.
Yoksa birileri üretmeye çalışırken, birileri hızlıca tüketmeye devam eder.
Umut dolu nesiller yetiştirmek istiyoruz. Ama nasıl başaracağız?
Yarından tezi yok, fotoğraf çektirmeyi bırakıp artık çözüm arayışına girsek mi?
