Çok uzak tarihlere gerek yok…
Afyonkarahisarlı Mahinur Özdemir Göktaş, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı oldu, gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Prof. Dr. Veysel Eroğlu, Çevre ve Orman Bakanı oldu; Orman ve Su İşleri Bakanı oldu; Cumhurbaşkanı Irak Özel Temsilcisi oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Ahmet Necdet Sezer, Cumhurbaşkanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Prof. Dr. Abdülkadir Akcan, Bayındırlık ve İskan Bakanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı merhum Dr. Halil İbrahim Özsoy, Sağlık Bakanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisar’ın yaşayan efsanesi İsmet Attila, Tarım ve Köyişleri Bakanı oldu, Maliye Bakanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Gültekin Uysal, Demokrat Parti Genel Başkanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Av. Celal Mümtaz Akıncı Yeni Yol Partisi’nin Genel Başkanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisar’da önceki dönem milletvekilliği yapmış siyasetçilerimiz çeşitli Bakanlıklarda görev aldı; Banka Genel Müdürü oldu; sermayesi büyük şirketlere yönetici oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisar’ın siyasetçileri,
Siyasetçilerimizin başarıları ile gurur duyduk, “Ankara’da bir büyüğümüz var” dedik; mutlu olduk.
Afyonkarahisarlı E. Org. İlker Başbuğ, Genelkurmay Başkanı oldu; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Merhum E. Korgeneral Hasan Kundakçı, başarılar kazandı; gurur duyduk.
Afyonkarahisarlı Kadir Çalışıcı, Eskişehir Valisi oldu; gurur duyduk.
Hatta Ispartalı Süleyman Demirel, Afyon Lisesi mezunu olduğu için gurur duyduk.
Afyonkarahisar’ın yetiştirdiği yöneticilerin, bilim insanlarının, hekimlerin, sporcuların başarıları ile ve geldikleri temsil noktaları ile gurur duyduk.
İtalya’nın köklü futbol takımı Juventus’un 10 Numarası, Afyonkarahisarlı Kenan Yıldız’la gurur duyuyoruz.
Portekiz’in köklü futbol takımı Benfica’nın 10 Numarası, Afyonkarahisarlı Orkun Kökçü ile gurur duyuyoruz.
Afyonkarahisarlı yazarlardan, şairlerden biraz bahsedilse; sanatçılarımız ödül alsa gurur duyuyoruz.
Afyonkarahisarlı kültür adamları, Afyonkarahisar’da yaşamasalar bile İstanbul’da, Ankara’da oluşturdukları etkiyle bizi gururlandırıyor.
“Hemşehrimiz” parantezinde buluşan hemen hemen her kesimden büyüğümüz ve küçüğümüzün temsil güçleri, başarıları, topluma faydaları bizi gururlandırıyor.
Bir çırpıda aklımıza gelen ve yukarıda saydığımız isimlerin çalışmaları, Afyonkarahisar’ın tanıtımına katkı sağlıyor; Afyonkarahisarlılık algısını oluşturuyor; birliktelik duygusunu pekiştiriyor.
Buradan hareketle bir itirazımı dile getireyim:
Partilerin Genel Kongreleri, yaygın ve yerel basın tarafından takip edilir. Yerel basın ve hemşehri dernekleri, Genel Kongreler’deki görevlendirmeleri haberleştirir. Hiç kimse “şehir ile parti arasında kıyas yapmanın ahlak ve/veya zekâ düşkünlüğü anlamına geldiğini” düşünmez…
Afyonkarahisar dışında…
Nedense Afyonkarahisar’da bu kelam edildi…
Çok şükür zekamızdan da ahlakımızdan da şüphemiz yok…
Şu sıralar İnci Taneleri dizisiyle tekrar ekranda yer alan, ama asıl olarak yaptığı kelime oyunları ile sevdiğim, Kelebeğin Rüyası ve Ekşi Elmalar filmleri ile “usta” olarak gördüğüm Yılmaz Erdoğan’ın “Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum” dizesini biraz değiştirerek bitirelim yazıyı:
“Ben, hemşehrilerimle gurur duyma ihtimalini seviyordum…”
